★Euphoric Field★

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ณ ป่าเขาวองโกเล่ใกล้แม่น้ำ  ห่างไกลหมู่บ้าน    ถ้ำน้อยใหญ่มากมายเปิดไฟนีออนหน้าถ้ำ(?)ชนิดไม่กลัวเปลืองพลังงาน     ป้ายไม้ขนาดใหญ่เขียนเด่นเป็นสง่าริมแม่น้ำบ่งบอกธุรกิจของเหล่าหมีๆในป่าใหญ่ ช่างเป็นบรรยากาศน่ารักน่าเอ็นดู   รอบๆเต็มไปด้วยหมีน้อยหลายตัวกระซวก(?)หอยกาบในแม่น้ำใส่ในตะกร้า




“เคี๊ยกกกกกกกกกกกกกกกก”  เสียงอุทานลั่นด้วยความเจ็บปวดดังแว่วมาจากริมแม่น้ำใกล้ถ้ำของท่านประธาน   หมีน้อยปอยขน(?)น้ำตาลไหม้ยืนดิ้นสะบัดมือไปมา   หอยกาบมันหนีบนิ้วชวนให้เจ็บแสบสันต์   

“ท่านรุ่นที่สิบ!!!”    หมีน้อยสีเทานัยน์ตาสีมรกตวิ่งรุดออกมานอกถ้ำโกดังเก็บหอยกาบ    สปิริตลูกน้องที่ดีรีบวิ่งมาดูอาการของบอสใหญ่  ไม่ได้หวังเงินเดือนเพิ่ม  ไม่ได้หวังโอที  ก็แค่หวัง..........

“เจ็บอ่ะๆๆๆ  เจ็บอ่ะ โกคุแบร์คุง!!”  เสียงหวานโวยวาย    มือป้อมของโกคุแบร์รีบตะปบเข้ากับมือป้อมอ่อนนุ่มของหมีน้อยตรงหน้า   

“ไม่เป็นไรครับรุ่นที่สิบ   ผมไม่ปล่อยให้มือนุ่มๆของคุณต้องบอบช้าแน่ครับ”   กอบกุมกระชับไว้ด้วยความอ่อนโยนยิ่งกว่าสำลีและแก้มเด็ก  

“ขอบคุณนะคะ โกคุแบร์คุง”   เสียงหวานชวนให้โฮกไป 27 ป่า     หมีน้อยขนเทาโฮกลั่นในใจ   เจ้านายตนช่างน่ารักน่ากอดเสียนี่กระไร   น่ารักยิ่งกว่าไอ้พวกเทดดี้แบร์เทียมบนโลกมนุษย์เบื้องล่าง   แต่เวลาแห่งความสุขมักไม่ยืนยาว...  

 

 

“ลวนลามสึนะแบร์แต่เช้าเลยนะ  โกคุแบร์ ฮ่าๆๆๆ”    เสียงทุ้มดังมาพร้อมกับลูกเบสบอลหนังแกะกระทบเข้าหลังหัวหมีเต็มๆ    คุณหมีปอยขนดำแย้มยิ้มร่าเริงปานไม่มีอะไรเกิดขึ้น  

“อรุณสวัสดิ์ยามะแบร์!!    เก็บหอยกาบเป็นยังไงบ้าง!!”     เจ้าหมีสีน้ำตาลรีบวิ่งไปหาเพื่อนซี้  ทิ้งซากหมีสีเทาโกคุแบร์ไว้บนพื้น  

“โอ้ ก็เรื่อยๆแหละ   ฮิบะแบร์หนีไปอยู่กับฝูงนกไม่ทำงาน   มุคุแบร์ก็หายไปไหนก็ไม่รู้ ต้องทำงานอยู่คนเดียว.....”    ยามะแบร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิดโรย  เนียนฟ้องความผิดของผู้บริหารมาเฟียหอยกาบให้ภาพพจน์หมีหล่อ(?)ได้เสียซักหน่อย  

“อีกแล้วเหรอ...”  สึนะแบร์ล่ะกลุ้มใจกับพฤติกรรมของหมีน้อยอีกสองตัว   ถ้าพูดให้ถูกคือ... กลุ้มใจไปหมดทุกตัวเลยจะดีกว่า...  

    “ฉันจะไปตามพวกนั้นมาทำงานนะ”   ว่าแล้วคุณบอสใหญ่ของมาเฟียหอยกาบก็ก้าวขาสั้นป้อมๆของตัวเองวิ่งหายไป     เจ้านายลับตาไปแล้ว โกคุแบร์หมีสีเทารีบหยัดกายของตนขึ้นจากพื้นหันไปหาเรื่องกับหมีเบสบอลในทันใด

    “จงใจมาขัดจังหวะฉันใช่มั้ย ไอ้หมีเบสบอล!!!”     ประทัดสถานะแบบไดนาไมต์ถูกดึงออกมาจากกระเป๋าลับของชุดขนหมี (?)    หูหมีน้อยของยามะแบร์กระดิกไปมาราวกับเป็นสัญญาณเปลี่ยนโหมด

    “ไม่ต้องมีใช่มั้ย  เพราะว่ามันใช่เลยล่ะ!”   คุณหมีน้อยเบสบอลแสนดีในสายตาของหัวหน้า กลายเป็นหมีดาร์คลับหลัง    ว่าแล้วสองหมีก็เข้าตะลุมบอลกันเป็นกิจวัตรประจำวัน   




    ข้ามฝั่งไปยังถ้ำหน่วยเก็บกวาดทางการตลาด     หม้อเหล้าน้ำผึ้งถูกขว้างแตกกระเจิงกระจายบนพื้น พร้อมเสียงเอะอะลั่นถ้ำจนพวกลูกน้องอยู่ไม่ติด     บรรยากาศดาร์คมันพวยพุ่งไปทั่วถ้ำใหญ่สีดำมืด...    หมีน้อยสีเงินปอยขนยาวยวงกำลังอาละวาดทำลายข้าวของ   ขณะที่หมีสีดำประดับแผลก้าวขาป้อมๆไปจิกหัว


    “หยุดอาละวาดได้แล้ว ไอ้หมีสวะ!!!”    มือป้อมหยาบกร้านจับร่างกลมๆของหมีสีเงินโยนไปกระแทกฝาผนัง   สคอลแบร์ร่วงไปกองกับกองเหล้าน้ำผึ้งด้วยความแค้น

    “มันน่าอาละวาดมั้ยโว้ย!!   งานการแกไม่ทำ  เอาแต่เมาน้ำผึ้ง ยังไม่พอ แกยังไปหาเศษหาเลยนอกป่าอีก!!”   ทะเลาะกันทีได้ยินไปทั้งป่าวองโกเล่     แซนแบร์เหยียดยิ้มอย่างเย็นชา   ความดาร์คมันช่างต่างจากอีกฝั่งหนึ่ง

    “สวะอย่างแกไม่มีสิทธิ์มาจัดการชีวิตฉัน”    คำพูดเสียดแทงใจหมีน้อยสีเงินที่อยู่เคียงข้างมาเนิ่นนาน...  




    “ตรูจะไปค้างบ้านดีแบร์!!!!”    สคอลแบร์วิ่งไปเก็บของในถ้ำนอนของตน    อารมณ์ปานภรรยาจะหนีสามีออกจากบ้าน  

    “จะไปไหนก็ไปเลยว้อย!!!   แต่ห้ามไปบ้านไอ้หมีพยศ!!!”   ไม่ใช่เพราะหึงหมีสีเงิน  แต่ไม่อยากให้ยุ่งกับชู้รักของตนตะหาก  สรุปแล้ว..  พวกนี้เป็นหมีสวิงกิ้งประเภทไหนกัน...

    นัยน์ตาสีน้ำทะเลของสคอลแบร์ตวัดมองอย่างเคียดแค้น   “แกมัน...  แกมัน...   งั้นตรูไปขอค้างถ้ำไอ้หมีเปี๊ยกก็ได้!!”   

    “เออ!!   จะไปกลับใจเป็นเมะก็ตามสบาย!!”   แซนแบร์เดินไปหยิบหม้อเหล้าน้ำผึ้งมาจวกรับประทานต่อ ไม่ได้ใส่ใจลูกน้องคนสนิทเลยแม้แต่น้อย  

    “อยากไปเล่นชู้ที่ไหนก็ไปเลย!    นิสัยแกมันเปลี่ยนไม่ได้นี่!”   ว่าแล้วสคอลแบร์วิ่งหายไปเก็บข้าวเก็บของหนีออกจากถ้ำ   เหลือหมีนัยน์ตาสีเพลิงยืนพิงผนังถ้ำเป็นพระเอกมิวสิค




    สัญญาที่เราเคยให้ไว้ต่อกัน.. เสียงกระซิบแผ่วเบา.. ยามสัญญาจะเป็นมือและอุ้งเท้าริมแม่น้ำยังคงจำได้  แต่หมีอย่างเราๆมันลอกคราบไม่ได้ จะให้เปลี่ยนแปลงก็คงจะกระไรอยู่     


    “น่ารำคาญชะมัด”    แซนแบร์เดินไปหาโต๊ะทำงานของตน    มีเอกสารหนังหมีวางเอาไว้   รายละเอียดเกี่ยวกับคู่ค้าคนใหม่ที่บังอาจมีตีตลาดหอยกาบของมาเฟียหมีน้อยวองโกเล่    ข้างเอกสารมีหนังสือพิมพ์ Daily-Bear วางเคียงกัน..  อารมณ์คนมันไม่อยากทำงาน ก็ปล่อยมันไป.....

    “มีแต่สวะทั้งนั้น”    สุดท้ายก็งานการไม่ทำเมาน้ำผึ้งเหมือนเดิม     

 

 

    ฝั่งหนึ่งของป่า    หมีน้อยสีน้ำตาลเดินลัดเลาะต้นไม้ตรงไปตามเสียงเพลง K-pop    เสียงนกน้อยจิ๊บๆผสานเสียง   ในสมองน้อยๆเต็มไปด้วยความป๊อด..  แม้จะบอกพรรคพวกว่าจะตามสองตัวนั้นไปทำงาน...   ถึงเวลาจริงๆชักจะหวั่นๆขึ้นมาซะแล้วสิ...


    “ทำยังไงดีล่ะ............”   ว่าแล้วขาน้อยก็หยุดเดิน...  จะก้าวต่อไป  หรือจะหยุดแค่นี้ดีล่ะนั่น....   ไม่ทันไรโทรศัพท์มือถือประจำตัวก็ดังขึ้น    ริงโทนเพลง 99  เหมือนการ์ตูนมาเฟียเรื่องหนึ่ง (?)   

    “สึนะแบร์!!!!!    พวกหน่วยเก็บกวาดทะเลาะกันสุดหูรูดอีกแล้ว!!!!”     คุณพี่หมีเอ่ยความเพียงแค่นั้นสายก็ตัดไป นี่สินะ.. ที่เค้าเรียกกันว่าเล่น 2 วิ...  

    “ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ...”    แล้วมารายงานหมีป๊อดแบบเขาทำไมเนี่ย!!!  แล้วนี่เขาควรจะไปทางไหนดี!!!

--------------------------------------------------------------------------

เหมือนเกมส์เลยแฮะ  ฮ่าๆๆ   แอบว่างก็เลยมานั่งเขียนเล่น =w="   บ้าหมีน้อยกระซวกไปหน่อย กร๊ากกกก  มันคือ  Visual Novel(?)  ที่ดำเนินเรื่องไปตามทางเลือกที่คนอ่านเลือก=[]=...?  

 คู่ของ 27  ตอนนี้พีค  100  ไม่ก็ 3P ที่แน่ๆ 4P มันไปเลย กร๊ากกกกกก

 

 ฝั่ง XS เหมือนจะแอบดาร์ค (มันดาร์คตรงไหนนี่ OTL.............)  

รู้สึกว่าตัวเองจะติดภาพ XS ฉ่อยมาจาก  Namimori-hazard  ... ที่ทั้ง.. วินนิ่งมั้ย  -beeppppppppppp-   แล้วก็บ้า AF ได้อีก   ระหว่างรีไรท์ก็คิด...   โดกิว่า XS ฉ่อยแล้ว  เจอนามิเข้าไป..  อา... ฉ่อยได้อีก OTL...  

 ที่จำได้.. XS ที่ไม่ฉ่อยจะมี อันที่เป็นซีรี่ย์เพ้อมั้ง   ที่เป็น   X > S > 27   แซนรักหลาม หลามกับสึนะรักกัน กร๊ากกก

 แอบตอนท่านเดียร์จังจากเอนทรี่ที่แล้ว    เพลงของ macross เพลงนั้น เป็น Image ที่เราเขียนเพ้อของ XS น่ะค่ะ =w="   ว่าแล้วก็...  แอบหยิบ Triangular Chain  มาเขียนใหม่ =w=!!! 

 

 

งานยุ่ง.. เขียนได้แค่ S.Fic ระบายความเครียดไปเรื่อยๆ =A=..   เพิ่งจะค้นกอง word แล้วก็พบว่า!!!  G27 ยังเขียนไม่จบ =w=!!!!  แอบดองไว้ตั้งแต่ 10027    9P รีเควส  ส่วยได้มาแล้ว แต่ยังไม่ได้แต่ง!   แนว Guro ของริสก็ยังไม่ได้เริ่ม เคี้ยกกกกกกกก

 

เพิ่งจะได้แค่นี้อ่ะริส =[]=....

 

ฝังร่างของเธอไว้....ใต้บุปผชาติสีขาว... 

ดูดซึมโลหิตสีชาด...  สีขาวนวลแปรเปลี่ยนเป็นสีชมพู....

ซากุระ ซากุระ ซากุระ.......

ฝังกลบศพอันสวยงามของเธอไว้  ...  กลบฝังรักนิรันดร์ของเรา...

ฝังเอาไว้...  ให้ดูดกลืนไปกับฝืนดิน... ไม่ให้ใครแย่งชิงเธอไปได้อีก...

 

คู่ไหนล่ะนี่ =[]=....    แต่แนว guro  ก็ต้องเครื่องในสาดเลยสินะเนี่ย... หึๆ....   เขียนระบายอารมณ์น่าจะมันส์!!!!

 

เป็นคนที่รับรีเควสแล้วไม่อยากเบี้ยว =w=!!!    อาจจะช้าไปหน่อย =[]=..  แต่ไม่ได้ลืมนะ   

--------------------------------------------------------------------------------

 

 

ปล. เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าติดภาษาสัญลักษณ์!!!

ปล2.  ตั้งแต่เขียนๆมา   6927 เป็นคู่เดียว ที่เราไม่เคยเขียนให้สมหวัง =[]=... นอกจากในโดกิ   มุคุกับป๋าแซน เหมาะกับรักคุดสินะ (  วิ่งหนี FC!!!)

ปล3.  แอบขออภัยที่เมื่อวานเฟลไป จนหลายคนใน MSN เกร็งไปด้วย =[]=... 

ปล4. และแล้ว...  ก็นอนตื่นสาย.. ไปเรียนไม่ทัน อุวะฮ่าๆๆๆ T[]T!!!!

ปล5.  นั่งดูกีอัสแบบมาราธอนหลังจากดองไว้นาน  ฟ่อออออออออออออ   อยากฆ่าผ้าขี้ริ้ว!!!    แม้จะเชียร์  ลู่xCC ก็เถอะ!!!

ปล6. Mana Khemia จ๋า   ชุดเท่เหลือเกิน >w<!!!

ปล7.   Bigbang  กำลังไล่ดู MV เลยค่า !!!    ช่วงนี้นอกจากติดรายการ Love Letter ก็ติดบอยแบนด์นี่แหละ TwT   จริงๆแล้ว เป็น k-pop แบบไม่เต็มตัว  ชอบบอยแบนด์!!  ชอบบอยแบนด์น่าโฮกกกก  ฝั่ง J-pop เราก็ชอบ News   w-inds. Flame  Lead  Kat-tun   ดุ่ยๆๆๆๆ 

ปล8.  ขอบคุณโคคิจังที่เป็นห่วง  แต่หวัดกินไปเรียบร้อยแล้ว =[]=...  (มองทางซ้าย  เพื่อนก็เป็นหวัด  มองทางขวาก็หวัด อาจารย์ก็เป็นหวัด =[]=!! นี่มันมหกรรมเอเลี่ยนหวัดครองโลกเรอะ  จะแพร่เชื้อหมดห้องเรียนเลยมั้ย!!) 

edit @ 10 Jul 2008 12:55:24 by [AyaFee]หมีน้อยกระซวกส้ายยย