ดีโน่ x เอ็นซีโอ้ ... มายก็อด ฉันทำไปได้
posted on 18 Jul 2008 01:03 by ayafee in Fictionแทนที่จะเป็น Xs ดันกลายเป็นคู่นี้ไปซะได้.. แปลก... แปลก... กร๊ากกกก อันนี้เป็นฟิคหนึ่งในซีรี่ย์คู่แปลกที่โคกับริส แต่งคนละ 2 คู่ (และอาจจะมากกว่านั้น) อันนี้เป็นคู่แรกที่เราต้องแต่ง =A=... ข้ามสายพันธุ์
ไอ้อาการเพ้อจากเอนทรี่ที่แล้ว มันควรจะให้บังเกิดเป็น XS สิ!!! ฮาาาา แต่พอดีริสจังมาชวนโคฟิคพอดี ก็เอาวะ =w=+ เพ้อ....
Title : Beautiful Amulet
Series : แปลก The Encyclopedia
Fandom : Katekyo Hitman Reborn!
Genre : Drama , Romance (????)
Pairing : DE(?)
Summary : รักนั้นไม่มีพรหมแดน
สารานุกรมคู่แปลก... เจออะไรโปรดทำใจล่วงหน้า...
------------------------------------------------------------------------
จะมีนายอยู่ด้วยเสมอ เคียงข้างกายฉัน
คือทุกวันอันแสนล้ำค่า.. สลักเอาไว้
ตราตรึงเป็นเครื่องรางประจำใจ
.
.
คฤหาสน์ใหญ่ห้อมล้อมด้วยแมกไม้ คฤหาสน์อันเป็นที่ตั้งของมาเฟียใหญ่พันธมิตรของวองโกเล่แฟมิลี่ วันนี้คาบัคโรเน่แฟมิลี่นั้นสงบราวกับเป็นวันพักผ่อนนานๆครั้งยามที่พวกเขาไม่ตรงไปญี่ปุ่น ร่างสูงเรือนผมสีทองอร่ามนอนเหยียดบนเก้าอี้ตัวยาว แสงอาทิตย์สาดส่องจากนอกหน้าต่างขับกลุ่มผมให้เปล่งประกาย... บนแผงอกแกร่งคลุมด้วยผ้าห่มสีเข้ม เจ้าเต่าสีเขียวเข้ม สัตว์เลี้ยงคู่ใจนอนหลับใหลไม่ห่างกัน มือใหญ่จับร่างเล็กเอาไว้ไม่ให้หลุดร่วงลงไปยามเมื่อเขาขยับตัว....
เปลือกตาค่อยๆปรือเปิดขึ้นเผยให้เห็นนัยน์ตาสีอำพันสดใส ดีโน่เมียงมองสัตว์เลี้ยงแสนรักนิทราอย่างเป็นสุขพร้อมรอยยิ้มระบายอ่อนโยน “อรุณสวัสดิ์ เอ็นซีโอ้”
นัยน์ตาสีอำพันมองผ่านออกไปนอกหน้าต่าง... สีสันของท้องฟ้าวันนี้สดใส... “เหมือนวันแรกที่ได้นายมาจากรีบอร์นเลยนะ”
ของวันแรกที่ได้พบพานรู้จัก
มันสลักลึกในห้วงความทรงจำ
.
.
แม้เป็นเพียงแค่เต่ากลับเข้าใจเขายิ่งกว่าใครๆ เคียงข้างเขาเสมอมา ไม่ว่ายามลำบาก ยามสาหัสเพียงใด ยามเมื่อลืมตาตื่นจะพบร่างเล็กอยู่ด้วยเสมอ เคียงข้างกาย... เคียงข้างหัวใจ.... ไม่ห่างไปไหน... อยู่ใกล้กันมากที่สุด....
ดั่งเครื่องรางให้ดำเนินชีวิตต่อไป
สำหรับฉัน.... นายคือสิ่งนั้น
.
.
เจ้าเต่าร่างเล็กขยับตัวคลานเปาะแปะให้ร่างสูงผู้เป็นที่นอนได้รู้สึกตัว ยามเห็นร่างเล็กตื่นขึ้น มือใหญ่ทั้งสองประคองจับร่างเล็กขึ้น ใช้ริมฝีปากสัมผัสกระดองเต่าแผ่วเบาอย่างรักใคร่ แผ่วเบาอย่างขนนก... เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก... มอบให้สิ่งสำคัญ.. ที่เป็นมากกว่าสัตว์เลี้ยงนั้น
“นานแล้วที่ไม่ได้คุยกันแบบนี้เนอะ” ดีโน่วางร่างเล็กลงบนโต๊ะทำงานไม่ห่างจากโซฟา เทียวไปเทียวมาญี่ปุ่นอิตาลี.. วุ่นวายตลอดเวลา.. ยามว่างจึงได้คุยเล่นระบายความในใจกับเจ้าตัวน้อยนี้....
นัยน์ตาสองคู่สบมองกันราวกับเข้าใจกันและกันเป็นอย่างดี ต่างภาษา ต่างสถานะ แต่เข้าใจกันยิ่งกว่าใครคนไหน “คงไม่เหงาใช่มั้ย”
คงไม่รู้สึกสงบเท่ายามนี้
เพราะนี่คือ... สิ่งที่สำคัญที่สุด
.
.
เจ้าเต่าน้อยคลานเดินมาแตะนิ้วมือเรียวยาวหยาบกร้านจากการจับอาวุธ คล้ายกับปลอบใจ ให้กำลังใจ ส่งผ่านกำลัง... เค้าว่าเต่านั้นมีอายุยืนยาวนัก.. และแข็งแกร่ง.. แม้ภายในจะเปราะบาง... คงเหมือนตัวเขา.. แม้ภายนอกจะเป็นหลักให้ผู้อื่นพึ่งพิง.. ภายใน..ก็ยังคงมีความเปราะบางอ่อนแอ...
“ฉันไม่เป็นไรหรอก เหนื่อยก็ได้หยุดพักแล้ว” มือใหญ่ยกร่างของเจ้าเต่าน้อยขึ้นให้อยู่ในระดับสายตา เพราะตนมีส่วนอ่อนแอที่คนอื่นมองไม่เห็น... คงมีเพียงร่างเล็กนี้เท่านั้นได้ล่วงรู้
“ขอบใจนะ ที่ห่วงฉัน” ถ้อยคำส่งผ่านให้อย่างอ่อนโยนเปี่ยมล้นด้วยความรู้สึกดีๆ ห่างร่างเล็กนี้ได้กลายเป็นคน... จากสิ่งสำคัญ.. จะเป็นคนที่สำคัญที่สุด...
ไม่ว่ากี่ครั้งก็เป็นท่วงทำนองอ่อนโยน
สลักลึกในหัวใจของฉัน... เป็นเครื่องราง
.
.
ร่างสูงเรือนผมสีทองและเจ้าเต่าน้อยในกระเป๋าเสื้อออกเดินเล่นด้วยกันในสวนสวย ยามสงบนั้นไม่ได้มีมาบ่อยนัก.. ผ่อนคลายให้มากที่สุด ใช้เวลาร่วมกันให้มากที่สุด ขายาวก้าวเดินรับลมสบายของฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้ในสวนบานสะพรั่ง.. เหล่าลูกน้องผ่านไปมาทักทายเจ้านายตน เห็นเช่นนั้นแล้ว.. ดีโน่จึงเดินหลบออกไปหามุมสงบ
“ก็วันนี้จะอยู่กับนายนี่เนอะ เอ็นซีโอ้” เสียงทุ้มเอ่ยบอกเจ้าเต่าน้อยในกระเป๋า ตำแหน่งที่สัมผัสได้ถึงเสียงของหัวใจสม่ำเสมอของตนเอง
สายลมพัดผ่านชวนให้สดชื่น คงไม่มีสิ่งใดช่วยให้คนเราได้พักผ่อนผ่อนคลายได้เท่ากันการอยู่กับสิ่งที่สำคัญยิ่ง ทิวทัศน์เดิมๆที่เป็นเป็นประจำล้วนสวยงามทวีคูณ หากมีสิ่งเคียงกายแสนรักยิ่ง มือใหญ่ดึงเจ้าเต่าน้อยออกจากกระเป๋า แนบไว้กับแผงอกแกร่งของตน
“ต่อไปข้างหน้า..ต้องเจอเรื่องเลวร้ายอีกมากล่ะนะ....” อนาคตมิอาจล่วงรู้ สัตว์อย่างเต่าก็มีอายุขัยยืนยาวนัก... ไอ้คำว่านิรันดร์นั่น.. มันคงไม่มีจริง.. ขอแค่ตักตวงเวลาให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ก็พอแล้ว...
“เส้นทางข้างหน้า ก็ขอให้นายไปกับฉันเสมอ...” ทั้งยามได้รับนามม้าพยศ หรือยามที่ต้องเสียนามนั้นไป ขอเพียงแค่มีสิ่งสำคัญอยู่ด้วยกัน.. ไม่ห่างไปไหนไกล...
เครื่องรางในหัวใจจะยิ่งเจิดจรัส
.
.
ปากเล็กงับเข้าที่นิ้วบ่งบอกถึงความไม่พอใจ นัยน์ตาสีอำพันก้มมองเจ้าเต่าน้อย คงไม่พอใจที่เขาเอ่ยแบบนั้น ราวกับตรอมใจ.. ราวกับเรียกหาความโชคร้าย... ความอ่อนโยนห่วงใยที่สื่อผ่านถึงกันได้... ชวนให้หัวใจพองโตเอ่อล้นด้วยความสุข
“ขอโทษที่พูดไม่ดีนะ” รู้ดีว่าไม่ว่ายามใด.. ก็มีกันและกันเสมอ และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป... ชีวิตมาเฟียนั้นไม่แน่นอน... แต่เพื่อสิ่งสำคัญและรักษาสำคัญ..จึงรักษาชีวิตของตนไว้
“นายเป็นเครื่องรางของฉัน ไม่มีทางที่ฉันจะเป็นอะไรหรอก” ไม่ว่าครั้งใด.. ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผ่านพ้นมาได้ทุกครั้ง.. แม้พูดคนละภาษา.. แม้รูปร่างร่างกายจะแตกต่าง...
คือหัวใจ คือเครื่องราง
มากกว่าความสัมพันธ์ใดๆจะให้มาจำกัดความ อยู่เหนือสายสัมพันธ์ใดทั้งหมด... คงไม่อาจเอ่ยออกมาเป็นคำพูด ไม่อาจเอ่ยออกมาให้คนอื่นเข้าใจ... หรือพยายามให้คนอื่นเข้าใจ... เข้าใจกันเพียงกันและกันคงเพียงพอ... ไม่ว่าฤดูใดพ้นผ่าน.. ไม่ว่าเจอภัยร้ายเพียงใด... เคียงข้างกาย... ไม่ห่าง....
แม้วันที่รวดร้าวบาดเจ็บ... จะมีกันและกัน...เคียงกาย
แม้วันที่มีความสุขที่สุด.... จะมีกันและกัน... เคียงกาย
.
.
คือสิ่งที่ตามหามาเนิ่นนาน.. ไม่จำเป็นต้องไปหาที่ใด
.
.
“ขอบใจมากนะ ที่อยู่กับฉันเสมอ” มือใหญ่ยกเจ้าเต่าน้อยขึ้นรับสัมผัสจากริมฝีปากแผ่วเบานั้น... เจ้าเต่าน้อยกัดผิวเนื้อของมือใหญ่.. เรียกเสียงหัวเราะเริงร่าจากเจ้าของมือ...
“ก้าวเดินต่อไปเนอะ” วันพรุ่งนี้จะเป็นเช่นไรไม่สำคัญ... ขอแค่อยู่ด้วยกันแบบนี้...
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของฉัน
สิ่งที่มอบความหมายในการมีชีวิตของฉัน
เพื่อปกป้องเหล่าสิ่งสำคัญทั้งหลาย
.
.
ชายหนุ่มและสัตว์เลี้ยงแสนรักยืนรับลมโชยมาของฤดูใบไม้ผลิร่วมกันอย่างมีความสุข แม้แตกต่างแต่เป็นสิ่งสำคัญ แม้สื่อสารกันด้วยใจ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดสื่อถึงกัน.. รับรู้ด้วยหัวใจ.. สัมผัสมันด้วยหัวใจ.. ความอ่อนโยน.. ห่วงหา... มีไว้เพื่อกันและกัน....
ไว้ในเครื่องรางล้ำค่าในหัวใจเรา
ตลอดไป
.
.
.
End.
----------------------------------------------------------------------
Free Talk : เหมือนจะซึ้ง? ดีโน่xเอ็นซีโอ้!!! ทำไปได้!! ฉันทำไปได้ยังไงเนี่ย ฮา!!!! ดีโน่... ทำไมนายไม่เลือกที่เป็นคนกันนะ TwTb เขียนเองเศร้าใจเองเลยวุ้ย จะเป็นเอ็นซีโอ้D ก็ไม่ไหว นายจะโดนเต่ากดเรอะดีโน่!! (ผัวะ!!!) สำหรับคู่ที่สองของเรา มันคือ.. คือ... การทำร้ายตัวเองอย่างที่สุด
ส่วน Only look at me เริ่มจะจิ้นเป็น X27S นิดๆแล้วแฮะ กร๊ากกกก แต่มันคงไม่ใช่แบบนั้น มันคงจะเป็น X>S>1827 =[]= สมการพิลึกพิลั่น เพราะอยากเห็นป๋าแซนตบกับฮิบะ (คิดไปได้...)
การไซโค xs ยังคงมีคลื่นพลังส่งมาต่อเนื่อง =[]=!!! ป๋าเบียก็ยังคงส่องแสง 18 กับ 69 ก็ยังคงเป็นหลุมดำดูด!! ช่างเป็น 5 อันดับแรกในใจที่รุนแรงกันซะจริงๆ!!!
และแล้วก็จรลีไปนอน แล้วไปงานหนังสือ >w<!!! กลับมาแล้วจะมารีพอร์ตของที่ซื้อไปค่าาาา
....รู้สึกข้าพเจ้าคิดอะไรอกุศลอยู่ชอบกลค่ะ 5555555+
เต่ามันยังรู้จักคิด ...คิดมากกว่าแครอทอีก *เริ่มละอาย*
โฮกกกก หวานเชียวนะดีโน่ แล้ว18ล่ะดีโน่ ?
/me โดนถีบกลับบล็อก
สนุกดีนะคะ เรื่องเบาๆ น่ารักดีค่ะ
จิ้นคู่เยอะจังเลยค่ะ ไม่สครีม8059บ้างเหรอคะ (นอกเรื่องล่ะ)
แครอทชอบ692718นะคะ (ไปบอกเพื่ออะไรละนั่น ฮ่าๆ)
#1 By CarroT-Kung :: แม่ยก8059+ร๊าก59 on 2008-07-18 01:23