ซักนิดเหอะ!!!! Ficlet Macross F แด่มิเชล!!!!

posted on 28 Sep 2008 14:52 by ayafee in Fiction

กด F5 เพื่อดูธีมใหม่ได้ค่ะ ธีมชั่วคราว มันบ้าไปแล้ว... กร๊าซซซซซ

คอนเซ็ป... จะเลือกใครระหว่าเบียกับมิเชล... (มันบ้าไปแล้วจริงๆ...) น่าขอซักนิด =[]=!!!! ซัปสัปดาห์เหอะนะ กร๊ากกกกกก

มี Ficlet มานิดนึงด้วย (มันบ้าได้อีก...)

Ficlet Title : Someday….
Fandom : Macross Frontier
Author : Ayafee

----------------------------------------------------------------------------

สงครามคร่าชีวิตผู้คนมากมาย....

ทั้งผู้คนที่รัก.. ทั้งครอบครัว... ทั้งคนสำคัญ...ล้วนสูญหาย

และด้วยการเสียสละของคนเหล่านั้น
.
.

ดวงดาวที่เราได้ยืนอยู่นี้... ผืนฟ้าแท้จริงที่ได้แลเห็นนี้...

.
.

ไม่จำเป็นท่องไปด้วยจักรวาลอีกต่อไปแล้ว
.
.

    เนิ่นนานที่มนุษย์เดินทางออกสู่อวกาศเพื่อตามหาที่สร้างรกรากแห่งใหม่จากสงครามการรุกรานของต่างดาว...   จากปีค.ศ. 2059 ปราการอวกาศนามมาครอสฟรอนเทียร์ได้ถูกสร้างขึ้น... และจากวันนั้นผ่านศึกกับเหล่าวาจูร่ามากมาย ก่อกำเนิดวีรบุรุษ.. ก่อกำเนิดการสูญเสีย...   พวกเราได้มาหยุดยืนอยู่ ณ ผืนดินที่แท้จริงของดาวใหม่...     ท้องฟ้ากว้างใหญ่สีครามนี้...    เหล่าผู้เสียสละคงได้เมียงมองลงมาจากสรวงสวรรค์กระมัง...

    ร่างสูงใบหน้างดงามเรือนผมสีน้ำเงินมัดไว้อย่างเรียบร้อยในชุดเครื่องแบบของหน่วย SMS ก้าวหยุดยืน ณ ลานหญ้ากว้างใหญ่... ในมือถือช่อดอกไม้วางลงบนผืนดินตรงหน้านั้น...     หวนรำลึกถึงการสูญเสียเมื่อสงครามที่ผ่านพ้น.. เพื่อนรัก.. ที่เคยเรียนและออกรบด้วยกันนั้น...

    “เห็นรึเปล่ามิไฮล์    นี่แหละท้องฟ้าที่แท้จริง”    อัลโต้มองขึ้นไปยังฟากฟ้าไกล... ท้องฟ้าที่ตนตามหามาเนิ่นนาน.. น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสออกบินด้วยกันอีกแล้ว..

แม้นร่างกายจะสูญสลายหายไป...

จิตวิญญาณของเพื่อนคนนั้นคงยังสถิตอยู่กับเหล่าคนสำคัญ

ความสูญเสียที่พวกเรานั้นไม่เคยคาดการณ์เอาไว้ในวันนั้น... แม้เป็นเรื่องที่หวนนึกถึงแล้วเสียใจ.. แต่ในฐานะของทหารแล้ว.. มันคงเป็นเกียรติยศ.. แต่.. “พวกเราชนะแล้วนะ ทั้งมนุษย์ ทั้งวาจูร่า และเซนทราดี้..ล้วนปรองดอง..” น่าเสียดายที่นายไม่ได้เห็น..

ในศึกสุดท้ายนั้น.. หากไม่มีปืนกระบอกนั้นของนาย...

ในศึกสุดท้ายนั้นแม้ไร้มือสไนเปอร์คนนั้น.. ก็ยังหลงเหลือจิตวิญญาณ

มิเชล... มิไฮล์.. เพื่อนรัก.. จะจดจำเอาไว้ว่าเคยก้าวเดินไปด้วยกัน.... เล่นสนุก ร่วมศึก... เตือนสติ.. ไม่มีนายทุกคนคงไร้แรงผลักดัน.... เพราะฉะนั้นแล้ว...

แด่มือสไนเปอร์มือหนึ่ง....เพียงคนเดียวนั้น..

“ชัยชนะของพวกเรา เป็นของนายด้วยเหมือนกันนะมิไฮล์” เพื่อนพ้องนักบินวาลคิรี่เอ่ย... จงนอนหลับอย่างเป็นสุข.. นอนหลับอย่างเป็นสุขเพื่อหวนกลับคืนมาอีกครั้ง..

เชื่อว่าซักวันหนึ่ง ณ ที่ใดแห่งหนึ่งในจักรวาลกว้างใหญ่นี้

หรืออาจจะเป็นใต้ผืนฟ้านี้
.
.

พวกเราทุกคนคงจะได้พบกันอีก
.
.

มิอาจรู้ว่าจะเป็นไปในรูปแบบไหน.. มิอาจรู้ว่าจะเป็นเมื่อไหร

จะเป็นภพนี้ ภพหน้า

พวกเราจะเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง.. และออกบินไปด้วยกันอีกครั้ง

.
.