★Euphoric Field★

Title : Song of bird
Fandom : Katekyo Hitman Reborn!
Author  : Ayafee
Genre : Romance , Drama
Pairing :  ????
Summary :   วิหคกับเวลา.. วิหคกับเรา...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------







ยามลืมตาตื่นขึ้นมานั้น...  วินาทีแรกมนุษย์เราคงมิอาจแยกออกว่าเป็นความจริงหรือความฝัน..   สิ่งที่เชื่อมต่อความจริงกับความฝัน...  บ้างเรียกว่าจุดเชื่อมต่อของเวลา...   เวลาที่คนเรานั้นได้พบพานในห้วงความฝัน..  เวลาที่คนเรานั้นได้พบเรื่องมหัศจรรย์..  ความมหัศจรรย์จากความคะนึงหา...



เสียงนกตัวแรกขับร้องเพลง...
ผ่านกาลเวลา... นานนับปี... ส่งถึงปัจจุบัน...






    หนึ่งคนคือผู้นำเก่าก่อนผู้ยิ่งใหญ่....  หนึ่งคือผู้มีเรือนผมสีน้ำตาล...    มองภายนอกวัยไม่แตกต่าง...   มีความใกล้ชิดที่มองไม่เห็น... สืบทอดผ่านสายสัมพันธ์..  




นกตัวที่สองเกาะกิ่งไม้หยุดพัก....
หยุดยืนจากที่สูง...  มองลงมาหรือไร... มองตรงมา..





    หนึ่งคนทอดมองด้วยสายตาสีเดียวกับเลือนผม..มองออกไปไกล... มองภาพของชายในชุดสูทเครื่องแบบผู้นำวองโกเล่ซึ่งยืนอยู่ห่างไกลในแสงสว่าง...  สิ่งที่กั้นขวางยามนี้...  นี่คือความฝันหรืออย่างไร...   ห้วงฝันที่เชื่อมต่อกันโดยบังเอิญของเรานั้น..



นกตัวที่สามออกโผบินไกลออกไป.....
ไกลไปยากจะเอื้อมถึง...   คือโลกของเราทั้งสอง....






    วิหคบินผ่านตามหาดินแดนใหม่....   คนๆนั้นก้าวผ่านดินแดนแยกความเป็นความตายไปแล้ว..  ยังคงจดจำรอยยิ้มอ่อนโยนที่หันมาท่ามกลางแสงสีขาวนั้นได้...  คือใบหน้าที่หนุ่มอ่อนเยาว์...  นัยน์ตาสีฟ้า...  ของชาวตะวันตก...    เรือนผมสีน้ำตาลพลิ้วไหวต้องสายลมในห้วงฝัน...   จดจ้องมองตามไป...



วิหคตัวที่สี่นั้นมีทิศทางให้บินตรงไป...
มีจุดหมาย....  มีบางสิ่งรออยู่.....






    พวกเราสองคนมิอาจเคียงคู่... เพราะเราแตกต่าง...    ความฝันจบลงไป.... ความจริงกับความฝัน...แยกห่างจากกัน...  ลืมตามองพบความจริงของกายาตนในยามนี้... ว่าอยู่ที่ใด..


    
    “นานๆจะมาเยี่ยมซักที  เหม่ออะไรน่ะพ่อ?”     บุตรชายซึ่งเติบโตขึ้นมาในฐานะผู้นำคนใหม่ของวองโกเล่หันมาเมียงมองบิดาซึ่งนานๆจะมาเยี่ยมถึงอิตาลีซักครั้ง

    “เปล่า  แค่คิดว่าห้องทำงานเก่าของรุ่นที่เก้ายังเหมือนเดิมเลยนะ”   ดวงเนตรกวาดมองไปรอบๆ...  ภาพความทรงจำในอดีตทุกมุม.. ยังคงแจ่มชัด....

    “....  ท่านเพิ่งเสียไปไม่กี่วันเองนี่ครับ...”   งานศพของผืนฟ้าผืนเก่า...  





    “เห็นลูกตอนนี้นึกถึงสมัยที่ท่านรับตำแหน่งใหม่ๆ”    รอยยิ้มจางๆของคุณพ่อชวนให้บุตรชายแปลกใจนัก    หรือบอสรุ่นที่ผ่านมาจะเยาะแหยะแบบเขางั้นเหรอ?

    “ผมจะไปหารีบอร์นเสียหน่อย  พ่อรอในห้องนี้ก็ได้”   สายตาของผู้เป็นบิดาจ้องมองแผ่นหลังซึ่งค่อยๆเติบใหญ่นั้นก้าวไป..


วิหคตัวที่ห้า.... แม้นร่วงหล่นสู่ผืนดิน...
เหลือเพียงร่างมิอาจโผบินต่อไป....





    ภาพของเราสองคนในวัยหนุ่มในห้องทำงาน พูดคุยหยอกล้อ...  คุยเรื่องงานและออกติดตามไปติดต่อกับผู้คนมากมาย... ห้องทำงานแห่งนี้เปลี่ยนมือเป็นของคนรุ่นใหม่...    กลิ่นไอและความทรงจำยังคงตราตรึงในหัวใจ...   ห้วงฝันยามลืมตาตื่นในเขตแดนนั้น...  เราสองคนได้พบกัน...

------------------------------------------------------------------------------------------------

Free Talk  : ฟิคจากความนอยที่สะสมในหนึ่งวัน...  และความปี๊ดฟิคสดได้เล่นเป็นเมะแล้ว!!!  (เกี่ยวไร...)    ตอนแรกเขียนไปกะจะเป็น G27  เขียนไปเขียนมาความนอยขึ้นหัว..กลายเป็นอิเอะรุ่นที่เก้า(?)  หรือว่ารุ่นที่เก้าอิเอหว่า...   จริงๆแล้วเริ่มต้นมาที่ 1827  แล้วเปลี่ยนเป็นฮิเบิร์ดกับนกอะไรซักอย่าง.. แล้วกลายเป็น G27 แล้วกลายเป็นแบบนี้... นอยจริง...  และสั้นจริงๆ  มึนจริงๆ ฮา...

เมื่อวานทำให้หลายคนเป็นห่วง  แล้วก็เป้นที่ระบาย =A="    มันก็เลยนอยออกมาเป็นฟิคนี้ซะงั้น    นอย นอย..  (ตอนหนุ่มๆคงน่าจิ้น... กรั่กๆ)   มีแวว X27 ในรุ่นลูกอีกตะหาก  ฮา