★Euphoric Field★

    สีแดงและสีน้ำเงิน..  ดวงเนตรสีแปลกหลบซ่อนใต้เปลือกตา..   นอนหลับใหลท่ามกลางความมืดและซากปรักหักพังเดิมๆของโกคุโยแลนด์   เสียงลมลอดผ่านช่องว่างระหว่างกำแพง...    นิทราหลับใหลในห้วงฝัน..   มองเห็นภาพมายาหลากหลาย.. มองเห็นภาพภพมากหลาย...  วันนี้คือหนึ่งวันที่มีเพียงหนึ่งเดียวในรอบปี...     วันฮัลโลวีน นอกจากปลดปล่อยวิญญาณ.. คงปลดปล่อยด้านมืดในตัวคนกระมัง...








    ภาพของท้องฟ้า..    ท้องฟ้าสีครามสดใสเบื้องบน   มองจากจุดล่างสุด... ขึ้นไปยังจุดสูงสุด..  ร่างสูงหยัดกายขึ้นเมียงมองออกไปในราตรีอันเงียบงัน...     ริมฝีปากคมคลี่ยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์พลางหัวเราะขบขัน...  เลี้ยงปีศาจสายหมอกไว้ใกล้ตัวเพื่อความไว้ใจ....



    “คิดว่าผม.. จะรักอย่างจริงใจเหรอครับ..”   ก็แค่คำลวงหลอก...   ผมมีหลายเหตุผลนัก... ให้ผมเกลียดคุณ...   และหลายเหตุผลนักที่หายไป...  

    ตรีศูรปรากฏขึ้นในมืออันว่างเปล่า...    สายหมอกปกคลุมนำพาร่างกายตนหายไป... ไปยังสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง...   เพื่อทำเหตุผลนั้น..   ปีศาจถูกปลุกในคืนวันที่ 31 ตุลาคม...








    ห้องนอนเรียบๆไม่มีอะไรพิเศษ   ร่างบางเรือนผมีน้ำตาลไหม้ในชุดนอนสีขาวจ้องมองตรงออกไปนอกหน้าต่าง..  ค่ำคืนอันแสนเงียบงัน...    ในตัวเมืองเต็มไปด้วยแสงสีของงานเทศกาลค่ำคืน...    วันฮัลโลวีน... วันที่ผู้คนแต่งกายเลียนแบบผีร้ายทั้งหลายอย่างสนุกสนาน...     แต่เขารู้จักปีศาจที่แท้จริงอยู่...







    “สุขสันต์วันฮัลโลวีนครับ  วองโกเล่...”    สายหมอกหลอมรวมตัวกันเป็นร่าง     บอสแห่งวองโกเล่ผินหายหันไปเมียงมอง

    “มุคุโร่...”   นัยน์ตาแสนสดใสนั้น...   ช่างน่าชิงชังนัก...  

    ความรักมีหลายรูปแบบ  แล้วความรักของปีศาจนั้นเป็นอย่างไร...   ความรักของปีศาจคือการครอบครอง...    “Trick or Treat  Vongola?”     








    “จะเลือกอะไรดีครับ?”   เคลื่อนกายเข้าไปเคียงใกล้  ไล้เรียวนิ้วยาวบนกลีบปากสีชมพูอ่อน...     ถอดถุงมือสีดำขลับนั้นออก...  ลากผ่านลำคอขาวระหงส์...  กรีดด้วยเล็บบางๆ... โลหิตปริ่มไหล..

    “เลือกอะไรกัน...”  ดวงตากลมโตนั้นมองมาอย่างใสซื่อนัก...    ความรักใสบริสุทธิ์ที่คุณมีให้ผม..ปลุกปีศาจ...








    “รักผมไหมครับ?”      ริมฝีปากคมคลี่ยิ้มพลางเมียงมองใบหน้าหวานซึ่งเริ่มหวาดหวั่น...    ใต้คืนแห่งฮัลโลวีน... แสงสีส้มและสีดำคือแสงนำทางไป...

    “รักสิ... สายหมอกของฉัน...”   ตอบแผ่วเบาและเขย่งปลายเท้าขึ้นแนบจุมพิตลงข้างแก้ม...    ทุกอย่างในค่ำคืนนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น...

    “ครับ คึหึหึ”    ในมือว่างเปล่าปรากฏตรีศูรยามเมื่อโอบกอดนภา....    ความรักของปีศาจ.... วันของเหล่าวิญญาณร้าย... สิ่งใดตื่นขึ้น...



เหตุผลที่เจ็ดเพราะนภาช่างสวยงาม
เหตุผลที่แปดเพราะผืนฟ้ามิใช่ของคนคนเดียว
เหตุผลที่เก้าเพราะผืนฟ้านั้นกว้างใหญ่เกินไป
เหตุผลที่สิบเพราะผมอยากครอบครองคุณ



















-------------------------------------------------------------------------------------------------------


Free Talk : จำได้ว่าตัวเองจะแต่งฟิคสึนะโกะ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้  ทำไมหว่า...  PSI =  ตัวอักษรกรีกตัวที่ 23  มีค่าเลขเท่ากับ 700…  แบบว่าดูอนิเมมากแล้วฟัง OP มันมากจนหลอน  ก็เลยออกมาเป็นแบบนี้    จากเดิมที่คิดว่าจะรั่ว กลับกลายเป็นจิตซะแบบนั้น บ่งบอกสภาวะความผิดปกติในสมองเราตอนนี้ได้เลยแฮะ  ฮ่าๆ

จริงๆมีมุคุรินด้วย แต่ว่าเก็บเอาไว้ทำอะไรบางอย่างดีกว่า  (ขำ)  

Trick or Treat ค่ะ   แฮปปี้ฮัลโลวีนนะคะ!!    ทำไมคนอืนเค้าแต่งดีๆ แต่ของเราน่าอนาถแฮะ เหอๆๆ...  เผาแหลก... กลัวไม่ทัน เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

edit @ 31 Oct 2008 23:00:00 by [AyaFee] สมาพันธ์รักคนหล่อเลว

edit @ 31 Oct 2008 23:03:47 by [AyaFee] สมาพันธ์รักคนหล่อเลว

edit @ 31 Oct 2008 23:28:29 by [AyaFee] สมาพันธ์รักคนหล่อเลว