เดี๋ยวจะลงฟิคจริงๆแล้ว OTL  วันนี้ออกไปธุระข้างนอกทั้งวัน ก็เลยไม่ได้เขียนให้จบซะที (เหลืออีกไม่กี่หน้า...)  เอารูปที่ถ่ายเอาไว้แล้วมาลงเป็น Pic Story ซะหน่อย  ต้อนรับลูกชายและลูกสาว

(หิวข้าวจริงๆเลย วันนี้ออกไปไล่จ่ายเงินค่าน้ำค่าไฟค่าโทรศัพท์ แล้วก็ไปส่งของที่ไปรอีก OTL) 

 

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว  ในบ้านหลังหนึ่งมีเด็กสาวอาศัยอยู่เพียงลำพัง

เด็กสาวนามว่าแองเจ อายุอานามย่างเข้า 16 ปี  ก็ยังโสดสนิท เพราะว่าคุณแม่ไม่ยอมให้คบกับใคร  ให้อยู่ในบ้านอย่างสาวน้อยในกรงทองให้คุณแม่คอยสโตรกเป็นโรคจิต(?)อยู่คนเดียว....

แต่แล้ววันหนึ่ง .....

คุณแม่ก็บอกว่าจะพาคนมาให้รู้จัก...... 

"ให้รออยู่คนเดียว  คุณแม่นัดใครไว้เหรอคะ?"

 ไร้เสียงตอบรับจากคุณแม่   เพราะว่าคุณแม่พาหนุ่มไปศัลยกรรมอยู่(?).....    จนกระทั่ง 2 ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว  (เวลาจริงคือ 2นาที....)

เด็กหนุ่มผู้หนึ่ง  ปรากฏตัวขึ้น....

"เธอน่ะ  คงเป็นแองเจสินะ" 

เด็กหนุ่มปริศนาปรากฏตัวมาด้วยรัศมีความหล่อที่ดูไม่น่าไว้วางใจ....  

แองเจมองด้วยความสงสัย   หากเป็นแขกที่คุณแม่บอก  ก็คงจะัเป็นคนๆนี้  ที่ดูแปลกตาไปกว่าที่คิดเอาไว้มาก

"ค่ะ...  แองเจค่ะ แล้วคุณล่ะคะ?" 

 เด็กหนุ่มถือวิสาสะไปนั่งฝั่งตรงข้ามแบบไม่ต้องรอ แล้วก็รีบแนะนำตัว   "ซาเกะ  เรียกว่าซาเกะคุงก็ได้ จะได้สนิทกันเร็วดี"

 

บรรยากาศที่ดูแปลกๆยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง  คุณแม่ก็ไม่ยอมมาซักทีเพราะแอบหลบอยู่ที่ไกลๆคอบแอบดูเด็กทั้งสอง(?) 

"คุณแม่ให้ฉันรอพบคุณ มีอะไรเหรอคะ?" 

"ตั้งแต่วันนี้ ฉันจะมาอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย ในฐานะบอดี้การ์ดกับพี่ชายของเธอ" 

ยังไม่ทันจะได้ตกใจเต็มที่  ซาเกะคุงก็รีบยื่นมือมาหาแองเจอย่างว่อง

 

(เสียงคุณแม่ : ไม่ค่อยจะม่อเลย....)    มือแกร่งนั้นยื่นเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจที่น่าสงสัย   บอดี้การ์ดพ่วงพี่ชาย  มันออกจะแปลกๆไปเสียหน่อย

"ฝากตัวด้วยนะ"

แต่ด้วยความซื่อที่อยู่แต่ในบ้าน   เด็กสาวจึงไม่ได้ระแวงอะไรเด็กหนุ่มผู้มาเป็นสมาชิกครอบครัวคนใหม่นัก

 

"ยินดีที่ได้รู้จัก... ฝากตัวด้วยนะคะ"

ความสัมพันธ์ของพี่น้องไม่แท้ พ่วงตำแหน่งบอดี้การ์ดเริ่มต้น ณ เวลานั้น  แต่เรื่องยาวยังไม่จบ  อยากจะให้โหลดภาพกันอีกหน่อย(?) 

"ออกไปเดินเล่นกันเถอะ"

ซาเกะคุงออกปากชวนแองเจอย่างกระทันหัน   แม้จะบอกว่าเดินเล่น  แต่ก็เดินเล่นอยู่ในบ้านออกไปไหนไม่ได้ คุณแม่ไม่ให้ออกไปอยู่ดี...

"ถ้าใกล้ๆนี้.. ก็ได้ค่ะ"

ด้วยความที่กลัวว่าน้องสาว(?)เฉพาะกิจ(?)จะหนาว     เสื้อคลุมที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนก็มาปรากฏขึ้น

"สวมไว้สิ  แล้วออกไปเดินเล่นกัน"

 

สาวเจ้าไม่ได้สงสัยอะไรก็รับมาสวม ทั้งๆที่ชุดยูกาตะมันก็หนาเข้าเรื่องอยู่แล้ว....   ทั้งสองคนออกไปเดินเล่นกันในห้องรับแขกบ้านใหญ่ของคุณแม่   แล้วก็เริ่มพูดคุยกันอีกครั้ง

 

"มาอยู่ที่นี่ ไม่เบื่อเหรอคะ  ต้องมาคอยดูแลฉันเนี่ย"

"ไม่หรอก ได้มาเจอคนน่ารักๆ  ถือว่าเป็นโชคดีของฉันตะหาก"

แองเจเริ่มเอียงอายไร้ภูมิคุ้มกันความม่อของพี่ชาย(?)เฉพาะกิจ(?)   ระยะห่างของคนทั้งสองเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ  เพื่อจะได้เป็นพี่น้องกันแบบสมบูรณ์

"งั้นเรียกคุณว่า...  ซาเกะคุงเฉยๆนะคะ"

ปลาเริ่มว่ายเข้าในแห.....

 

และแล้วอีเวนท์ในตำนานก็เริ่มบังเกิด  เมื่อพื้นราบๆก็ทำให้คนเสียหลักได้.......

"อ๊ะ..."

 

สาวน้อยเผลอเซเข้าไปหาเด็กหนุ่มแบบไม่ได้ตั้งใจ   ซาเกะจึงช่วยประคองเอาไว้ให้อย่างอ่อนโยน 

"ไม่ต้องห่วงหรอก หลังจากนี้เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ต้องช่วยเหลือกัน"

"บอดี้การ์ดสินะคะ  ฮิๆ"   เด็กสาวหัวเราะออกมาน้อยๆ

"ประมาณนั้นล่ะ"       ทั้งสองหัวเาะอย่างมีความสุข  

"ก็ฉันมาที่นี่เพื่อดูแลเธอ  ก็ต้องเป็นทั้งพี่ชายและบอดี้การ์ดให้น้องสาวที่น่ารักอยางแองเจสิ"

แล้วสาวน้อยแสนซื่อก็ยอมรับเด็กหนุ่มเป็นพ่ชายและบอดี้การ์ดในช่วงเวลานั้นเอง  

"ฝากตัวด้วยอีกครั้งนะคะ"

 

คุณแม่จะเป็นลม!!!!     แล้วทั้งสองคนก็พบเจอกันด้วยเรื่องชวนน้ำเน่าแบบนี้นั่นเอง...

 

 

 

behind the scene

I'm gonna be a badboy~   I'm gotta be a badboy~

 

 นึกแล้วเชียว..... ว่าคนดีไม่มีในโลก =[]=!!

แล้วบอดี้การ์ดจะเป้นตัวอันตรายซะเองหรือไม่....

 

 

เปิดมหากาพย์ครอบครัวสุขสันต์(?)

แม่ปวดตับค่ะคุณลูก =A="  ทำไมลูกหน้าเลวแบบนี้เนี่ย  คนละเรื่องกับเแองเจเลย ที่ออกแนวน่ารักสดใส  ตามไม่ทันแน่ =[]=  

สรุปเค้าเป็นพี่น้องกัมั้ย?

 

เค้าเป็นพี่น้องเฉพาะกิจ....  (บ้านกิ๊กหลังหนึ่งของซาเกะคุง....)

 

 

เบื้องหลังการถ่ายทำ....

 

เสร็จแล้วจ้า TvT..........

 

วิ่งไปแต่งฟิคที่ค้างไว้ซะที  โดนคนอ่านไล่เตะรอบเท่าไหรไม่รู้แล้ว กริ๊ดดดดด 

 

อันนี้ของจากโฟนี่จังที่เพิ่งได้มา

โฮวกกกกกกกกกกกกก

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

น่าร๊ากกกกกกกกกก
ซาเกะกับแองเจน่ารักทั้งคู่เลย ชอบบบบบ

ซาเกะคุงเหมือนพ่อ(?)จังเลย open-mounthed smile

#1 By Phony on 2009-06-26 20:53

พี่น้องตรงไหนวะ!!!!!!

#2 By zanael on 2009-06-26 20:58

และแล้วก็มาติดบ่วงหล่อเลวอีกครั้ง confused smile

#3 By talalan on 2009-06-26 21:19

อร๊ายยยยยย

สุดๆอ่ะคู่นี้cry cry

#4 By ++//byAkURai//++ on 2009-06-26 21:29

ซาเกะ... หน้าตอนเสร็จล่ะเนี่ย....

โดนคอดดดดดดดดดด!!!

อะไรกันเนี่ย น่าหลง คนเลว แบดบอย อรั๊ยยย

#5 By othila on 2009-06-26 21:36

พี่น้อง??? พี่น้อง???

ซาเกะเหมือนคุณพ่อมากมาย....
ชอบหัวชี้ๆอ่ะ

บอร์ดี้การ์ดจะกลายเป็นบุคคลอันตรายมั้ยนะ???

ปล.เห็นปกโดแล้วแทบตะกุยจอเลยค่ะ... โฮรกกกกกกกกกกก!!!

#6 By MiHayashi ~* on 2009-06-26 22:06

กรี๊ดดดดดดดดดด

ได้ใจมากอ่ะ

#7 By kakao (124.120.175.19) on 2009-06-26 22:50

นี่สิของแท้
เบื้องหน้าเทพบุตร เบื้องหลังซาตานหน้าหยก

#8 By YokeK.N. on 2009-06-26 23:15

ซาเกะจะออกแนวโฮสไปไหมเนี่ย กร๊าก ๆ
play boy ขนานแท้ ๆ เลยนะค่ะนั้น อิอิ

#9 By Pukapukajun on 2009-06-27 00:02

แองเจน่ารักจังเลยค่ะ ส่วนชาเกะ(ป๋าเบีย)
ก็หล่อได้อีกจ้า

#10 By Kuro_Goku (58.9.160.25) on 2009-06-27 02:28

หน้าซาเกะคุงช่างเหมือนคุณพ่อจริง ๆ เลยนะคะเนี่ย 55+ double wink

#11 By KatAnaChaN★NYAPPY!! on 2009-06-27 10:50

= =''' โดดูดีๆรู้สึกเรทหมด..//โดนถีบปลิว

ซาเกะคุงกับแองจังน่าร้ากก~~~

#12 By Cooking•Kugi ( ゚∀゚)o ~♫ on 2009-06-27 18:31

แองเจจังน่าร้ากกกกกกกกก~~~ >[]<~~~

ซาเกะคุงหน้าเลวมั่ก = =b+....

ชอบภาพเบื้องหลังทั้งหมดอะ 555+ หล่อเลววววววว

ปล.แองเจจังไม่รอดแหงมๆ =w=""

#13 By D_Eriz (125.25.109.102) on 2009-06-28 16:23

ภาพ เกือบสุดท้าย หน้าสาเกะเจ้าเล่ห์โคตะระ

ไม่ทันไรก็ตี้ซี้ซะแล้ว พูดจาเยี่ยงโฮสอย่างคุณพ่อเลยแฮะ

พี่น้องไม่แท้ อย่างนี้ ชวนจิ้นนอมอล(?)ซะจริง 55+

#14 By mujuu (203.155.247.119) on 2009-06-28 23:01