★Euphoric Field★

ความเดิมจากคราวที่แล้ว  เราหาสมุนมาให้แองเจทั้งหมดสามตัว  หรือขนมปัง(?) ที่ขนานนามว่า ปังสเตอร์แก๊งค์  สมาชิกใหม่ของบ้าน  (จริงๆมันคือ Breadou Emoticon เป็นที่รองมือล่ะ กร๊ากกก)  

ส่วนชื่อนั้น... ไม่มีการตั้งเอาไว้  เรียกแค่ปัง 1 2 3 และเรียกรวมกันว่าแก๊งค์ปังสเตอร์เฉยๆ  เจ้าขนมปังทั้งสามนี่มีเซนเซอร์จับความแบดของซาเกะได้ ก็เลยไม่ถูกกันซักเท่าไหร 

แต่ความสงบสุขของซาเกะและแก๊งค์ปังสเตอร์นั้นช่างสั้นนัก....

เช้าวันนั้นซาเกะได้ของเล่นใหม่คือกล่องเคโระพลาที่คุณแม่วางเอาไว้ใกล้ๆทีวี   แบดบอยที่โดนกักบริเวณไม่ให้ไปเที่ยวผับก็ไม่มีอะไรจะเล่น

ซาเกะ : บ้ากบต่างดาวสินะ....

คุณแม่โดนหลอกด่าไปวูบหนึ่ง  เพราะของสะสมอีกอย่างในห้องคือเคโระพลาของพวกเคโรโระ

หนุ่มน้อยผู้เบื่อหน่ายในวันหยุดไม่มีน้องสาวให้ม่อเล่นหรือมุขเสี่ยว  เพราะว่าวันนี้แองเจออกไปข้างนอก ไปซื้อของกับคุณแม่ (หรือแท้จริงแล้วคืออยู่คนละห้องแค่นั้นเอง...)  และในตอนนั้นเอง...

ซาเกะ : น่าจะหนีออกไปเที่ยว....

Bun-ster!!  Appear!!

เหล่าปังสเตอร์ปรากฏตัวขึ้นทันควันเมื่อรับรู้ความแบดของซาเกะได้  เจ้านายไม่อยู่ลูกน้องเริ่มออกลาย(?)มาหาเรื่องเพือ่นร่วมบ้าน...

ปังสเตอร์ :  ปังๆๆๆ!!!   (แบดบอยนิสัยไม่ดี)

ซาเกะ : หาเรื่องเหรอ...   

จนมุมจนได้....  น่าสงสัยว่าทำไมซาเกะคุงเข้าใจภาษาของปังสเตอร์ด้วย  คงคล้ายกับที่เค้าว่า บ้านเดียวกันอยู่ๆกันไปก็เข้าใจกันได้เองประมาณนั้น...

แล้วความแบดก็เริ่มทำงานต่อรองกับปังสเตอร์เพื่อหนีไปเที่ยว..   ซึนซึนไม่อยู่คุณชายออกอาการเบื่อนัก  (ได้ข่าวว่าก็ไมไ่ด้อยู่ใกล้กัน...)

ซาเกะ :  ถ้าฉันออกไปเที่ยว เจ้านายของพวกนายก็ปลอดภัยใช่มั้ยล่ะ?

ปังสเตอร์ : .....................

การต่อรองเริ่มดำเนินขึ้นด้วยถ้อยคำกระแทกใจเหล่าสมุนของแองเจ(?)    

ซาเกะ :  ไม่ดีงั้นเหรอ?

ปังสเตอร์ : ปังๆๆๆ!!!  (เชื่อก็โง่แล้ว!!)  ปังปังปังงงงงงงง   (แบดบอยจับปลาหลายมือ เชื่อไม่ได้!!   ทั้งแองเจซังทั้งซึนซึนซัง!!) 

ทำไมแปลแล้วมันยาวกว่าเสียงร้องล่ะนั่น....

ซาเกะ : ..........  (ยังไปเ้ข้าใจพวกมันอีกน่ะ...) 

ปังสเตอร์ :  ปัง!!!  (สงบเสงี่ยมอยู่บ้านซะเถอะ!!)

ช่างกล้านะปังสเตอร์....

เปรี้ยง!!!!!!!!

ปังสเตอร์ผู้โชคร้ายตัวที่หนึ่งโดนกระทืบทิ้งไปในช่วงเวลาเพียงเสี้ยววินาที   เหล่าปังสเตอร์ที่เหลือพากันกรีดร้อง(?)ด้วยความตกใจ  เมื่อจู่ๆแบดบอยที่แพ้กระทั่งขนมปังกลับเดือดขึ้นมาซะอย่างนั้น 

ซาเกะ :  เป็นแค่ขนมปังแท้ๆ......

เปรี้ยง!!!!! 

ปังสเตอร์ตัวที่สองโดนกระทืบทิ้งไปอีกตัว   วิญญาณแบดบอยไม่ได้ไปเที่ยวทำงานอย่างรุนแรง  พลังร้างลาผับเปลี่ยนมาเป็นกำลังทุบตี?

ผัวะ!!!

และตัวที่สามก็ถูกน็อค KO ตามเพื่อนๆไป...  

ซาเกะ : กลับเข้าเตาอบไปซะเถอะ

 เจ้าพวกนี้เป็น mass product จากเตาอบงั้นเหรอ.....

เหล่าปังสเตอร์มิอาจต่อกรกับจิตวิญญาแบดบอยที่แบดไม่ได้ไปเที่ยวได้   พากันพ่ายแพ้กันไปหมด  ช่างน่าสงสารเหล่าขนมปังสมุนของแองเจ(?)   

และแล้วฉากชัยชนะของแบดบอยก็เริ่มต้นขึ้น...

ยามนี้ถ้ามีเพลงประกอบฉากอย่างในฉากตบมอนสเตอร์เสร็จของเกมส์ไฟนอลคงเข้าดีไม่น้อย...  และแล้วปังสเตอร์ที่เผลอปากไม่ดีไปหน่อยก็พากันหงายหลังนอนหมดสภาพกันไป   ซาเกะที่โดนกักบริเวณพึงกลับไปเล่นเคโระพลาต่อ

และยามเมื่อสาวน้อยกลับมานั้น.....

ซากของปังสเตอร์ทั้งสามตัวเด่นเป็นสง่า   โชคดีที่ไม่มีคนมาหยิบเอามันไปกินซะ...

เด็กสาวรีบรุดเข้าไปดูร่าง(?)ของเหล่าปังสเตอร์ที่ดูคล้าโดนอัดมากอย่างนั้น  แต่บ้านหลังนี้จะมีใครทำอะไรปังสเตอร์ไ้ด้กัน...

แองเจ  :  อากาศชื้่นเกินไปเลยไม่สบายเหรอคะ?

สาวน้อยแสนซื่อคิดไปแบบนั้นเสียได้  เพราะว่าอากาศชื้นกับขนมปังก็เท่ากับราดีๆนี่เอง  แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่น่ะสิ... 

ปังสเตอร์  : ปังๆ....  (ซาเกะ) 

ขนมปังออกอาการขี้ฟ้องแบบไม่ยอมเล่าเรื่องให้หมด อย่างกับหนังน้ำเน่าในโทรทัศน์ไม่มีผิด  สาวน้อยได้แต่สงสัยแล้วจึงไปถามความจากพี่ชายเฉพาะกิจของตัวเอง

แองเจ :  วันนี้มีเรื่องอะไรกับพวกปังจังรึเปล่าคะ

ซาเกะ : ฉันนั่งเล่นเคโระพลาตลอด  ไม่ได้ยุ่งกับพวกนั้นเลย  ไม่อยากยุ่งด้วยซ้ำ 

แองเจที่แสนซื่อฟังความแล้วก็เชื่อสนิท ก่อนจะกลับไปพยาบาลพวกปังสเตอร์ที่น่าจะไม่สบายเพราะว่าอากาศชื้นยามฝนตกเสียแบบนั้น... สงสารจะขึ้นรา...

และแล้ว....

.

.

วันที่แสนสงบสุขของซาเกะก็ดำเนินไปได้อีกวันหนึ่ง......   โดยที่ยังโดนกักบริเวณไม่ให้ออกไปเที่ยวต่อไป...  (ได้ข่าวว่าจะออกไปวันพุธนี้) 

ล้มโต๊ะ!!!!

อู้งานไปทำ pic story ของลูกๆอีกแล้ว =[]="  เอาความปวดตับไปลงกับปังสเตอร์ กริ๊ดดดดด   กำลังปั่นฟิคค่า  แต่เกิดเหตุเอ็กตรีมติดต่อเพื่อนไม่ได้ ก็เลยปวดตับจริงๆกับไปรษณีย์ด้วย โอย...แล้วก็ปวดตับกับมหาลัยที่ออกเอกสารช้าด้วย  เข้าไปปล้นทะเบียนเลยนี่ =[]=!!! ตามกำหนดน่าจะอีก 5 วันสินะ รอต่อไปแบบปวดตับ...  ทำงานนอกต่อไป  และฟื้นภาษาอังกฤษไปด้วยก่อนมันจะเข้าไห.. - -:

Work Status

Fiction : พยายามปลดผนึกไหดองไปเรื่อยๆ วันละหน้า......

ทัวน์บริโภค :  กำหนดสถานที่ได้แล้ว แต่เวลายังไม่รู้   วันหยุดที่กลัวโรคไข้หวัด 2009 นี่น่าเบื่อโคตะระ =[]=!! (่ช่วงนี้ที่บ้านก็ทำบ้านใหม่กันอยู่ ไม่ให้กลับซะงั้น - -:  คนงานวุ่นวายกันอยู่) 

ปล. ปวดตับ เปื่อยๆ เครียดนิดหน่อยแต่ผ่อนคลายแบบพยายามๆ... 

ปล2. ช่วงนี้ได้พักผ่อนจากอะไรบางอย่าง  มานั่งคิดดูตอนนี้ รู้สึกเหมือนประเมินค่าตัวเองได้มากขึ้นเยอะเลย  ว่าเป็นอะไร

โซนขาวแบบบ่น    คำพูดทำให้คนดีใจ คำพูดทำให้คนเจ็บช้ำ  หลายต่อหลายครั้งที่มาคิดดูและทบทวน สุดท้ายแล้วก็ประเมินตัวเองออกมาว่าเป็นอะไร กลับคิดได้ว่าตัวเองนี่เข้าขั้นเจเนอรัลเบ๊เลยก็ว่าได้ ไม่ก็เครื่องจักรทำอะไรซักอย่าง  ช่วงนี้ได้พักผ่อนไม่คิดอะไรเรื่องนี้มาหลายวัน  กลับทำให้คิดอะไรได้เยอะขึ้นอีกหน่อย ถ้าย้อนความกลับไปก็นะ...   หรือว่าเราเป็นคนไม่แสดงออกเองว่าไม่ค่อยพอใจกันหว่า  ช่วงนี้ความคิดแง่ลบมันเยอะจริงๆ