วิกฤตการณ์......

posted on 03 Nov 2009 00:03 by ayafee

 *** เอนทรี่นี้ไม่มีนางสาวไทย นางเอก คนดี ***

 

ตอนนี้เรากำลังมีปัญหา... ยิ่งได้ข้อมูลหลายๆอย่างในรอบสามวันนี้  ทำให้เราต้องระวังตัวเองมากกว่าเดิมอีก   จากเรื่องเดิมที่เคยถมขาวเอาไว้แล้วในสองเอนทรี่   เราต้องออกมาแจกแจงให้เข้าใจ.. ไล่บอกทีละคนไม่ไหวแล้ว T[]T..........

 

เพราะว่าเราไม่รู้จะโดนอ้างชื่อไปที่ไหนบ้าง

 

/me ล้มเข่งลิ้นจี่(?)

ไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเขียนเรื่องเค้าแบบเต็มๆ ไม่มียิ้มรับเหมือนเดิมที่เขียน(กัดฟัน)เขียน..... 

 

ถ้าเราไม่รู้้ข้อมูลในวันนี้  เราคงไม่รู้ว่าเราเคยโดนอ้างชื่อไปตั้งแต่สมัยงานโอนลี่ครั้งแรกแล้วที่ขายบะหมี่กับคอสมิค  ทั้งที่เราจำหน้าเค้าแทบจะไม่ได้เลยด้วยซ้ำตอนนั้น   (ตรูจำหน้าคนนั้นได้ก็งานที่ขายดงกล้วยไม้แล้วเฟ้ย....)    แต่เค้าเอาเราไปอ้างที่บูธซานาเฉยเลย  ตอนนั้นเค้าไม่ค่อยมายุ่งกับเราไม่ใช่เรอะ...  ไม่มีในระบบความจำเท่าไหร  แล้วไหงเอาไปพูดแบบนั้น 

ยิ่งเค้าบอกว่าไม่มีคอม เค้าจะไปรู้ความสัมพันธ์เรื่องเรากับคนอื่นได้ไง   งานนั้นเรากับซานาเพิ่งเจอหน้ากันครั้งแรกด้วยซ้ำ!!!  เธอไม่มีทางรู้หรอกว่าเรารู้จักกัน!!  วันเกิดเหรอ??  งั้นเธอก็ต้องคอยส่องความสัมพันธ์ของคนอื่นอยู่สิ????

 

ต่อมาก็มาตอนขายดงกล้วยไม้....  คุณเพื่อนที่รักก็เข้าใจผิด ... แล้วตอนนี้แบบว่าคิดว่าสนิทกับเรามาก....

 

ตอนนี้เรากำลังแย่มากๆ..... จากเหตุการณ์สองอย่าง ในเอนทรี่นี้ และ นี้ 

 

บอกเลยว่า.....

เราไม่ได้สนิทกับคุณ Kir  (ชื่อย่อที่น่าจะเก็ต... ถ้าคนที่ผ่านมาแถวๆบูธเรา)  เพิ่มให้อีกตัวกันความเข้าใจผิดไปหา Ki อีกคนที่พอๆกัน...

 

 

ก่อนจะรวมเซอเคิลกับซานากับพี่หยก  เราไปนั่งเล่นบูธพี่หยกตอนนั้นเค้ายังไม่เข้ามา  จนจู่ๆเข้ามาเต็มๆตอนงานโอนลี่สอง....

เราอยู่ในสภาวะกล้ำกลืนมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา  และต้องกล้ำกลืนต่อไป เมื่อคนอื่นทุกคนเข้าใจว่าเราสนิทกับเค้า  คิดว่าเค้าสนิทกับเรา คิดว่าเป็นน้อง เป็นเพื่อนบลาๆๆๆๆ   กระทั่งคนใกล้ตัวก็คิดว่าฉันสนิทกับเค้าาาา TT[]TT   (มีแต่มุกคนเดียวที่ตะหงิดๆ.....) 

 

 

 

เราไม่ใช่นะคะ OTL    เราไม่ได้สนิท.......ฮือ.......

เราโดนเอาเบอร์โทรศัพท์ที่เค้าไปเนียนเอามาจากซาเรน
เค้าเอาของมาวางแล้วเข้ามาในบูธ
เค้ามาดักรอตั้งแต่เช้าก่อนงานเปิด  แล้วตามพี่หยกไปนั่งแหมะอยู่ที่บูธ
เค้าเอาชื่อเราไปอ้างที่บูธซานาสมัยงานโอนลี่ครั้งแรก
เค้าตามไปกินข้าวด้วย ทั้งที่ทุกคนไม่ได้ชวน แต่คิดว่าเค้ารู้จักกับใครซักคนในบูธ
มานั่งแทรกกลางไม่ยอมลุก....
ผู้ปกครองเค้าคอยตามยากจะปฏิเสธ..... 

คนอื่นยิ่งเข้าใจผิดเพราะเค้าเอาของขวัญวันเกิดมาให้  ที่เราไม่รู้ว่าเค้ารู้ได้ยังไงว่าเราเกิดวันที่เท่าไหร.....

โปสเตอร์งานมิลฟี่ที่แสนสำคัญของฉัน ฮือ...........   คนเราจะเก็บสองใบไม่ได้รึไง!!!   ดีที่รักษาโปสการ์ดมุเอาไว้ได้.....

 

 

เรามันโง่เองที่คิดว่าเค้าไว้ใจได้สมัยที่เค้าเข้ามาแรกๆ   สารภาพเลยว่าเราเห็นเค้าที่บูธของฮินะ  แถมยังเจอเป็นสตาฟงาน D18 อีก  เราเลยไม่รู้... ไม่ได้คิดอะไร.....  มาเนียนที่บูธครั้งแรกก็ยังไม่คิดไร..... 

จนกระทั่งอีเวนท์ร้านชาบูเกิดขึ้น.......... เหวอมากๆตอนอยู่ในร้าน... เธอมาทำไม...  ใครชวนเธอมา....    ตอนนั้นมีคนพูดขึ้นมาคนหนึ่ง  จำไม่ได้ว่าใคร บอกว่าแล้วคนนั้นล่ะ ใครมีเบอร์บ้างเผื่อเค้าจะมา ได้ยินแว่วๆในงาน ทุกคนก็เงียบทั้งโต๊ะไม่มีใครมีเบอร์ทั้งนั้น  แต่ไม่มีคนเอะใจเลยว่า พวกเรากำลังโดนตามนะ!!!!!

 

เราแทบบ้ามาตั้งแต่งานโอนลี่สองแล้วนะ   พยายามหลบเค้าก็มา คนอื่นก็เข้าใจว่าสนิทกับเค้า จะให้ทำยังไงล่ะ... ก็เล่นเอาผู้ปกครองคอยตาม  ทำให้เกิดสภาวะกล้ำกลืนพูดอะไรไม่ออก  พยายามไม่คุยด้วย ก็เกาะเกี่ยวคนในบูธไว้อีก..... ถามชื่อคนนั้นคนนี้ที่เรารู้จัก.....

ไม่พอใจช่วงแรกๆ ก็ตั้งแต่พูดเรื่องชรา แก่ อาวุโส อายุเยอะ เบียบีมเกือบทุกช็อตทุกแมตต์ เขียนลงในจานข้าว   ฉันไม่ประสาทเสียก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว.....อะไรที่ไม่ชอบก็พูดอยู่นั่นล่ะ   เป็นแบบนี้อยู่ตลอดทุกงาน.... จะคุยกับคนอื่นก็แทรกมาคุยด้วย....   พยายามหนีแล้วก็เจอมาอยู่ที่บูธทุกที   

ไม่ออกบููธเดินเจอในงานก็เหมือนฝันร้ายทุกที.  ต้องจำใจเดิน... เอาวะ... หลังงานต้องไม่ตามตรู... บางครั้งดีใจโคตรๆที่เดินหลบได้ แล้วรีบบอกน้องที่รู้จักรีบไปกินข้าวกันเหอะ... ก็เดินมาเจอะเข้า  แล้วตามไป...  รู้สึกโลกมืดมนกระทันหัน....

ยิ่งนานก็ยิ่งรู้สึกประหลาด....  บวกจิตป่วงว่าจะมาเกาะอะไรนักหนา....  เวลาสงบสุขหลังเลิกงานมันมลายหายสิ้น แล้วพูดกับคนอื่นไม่ไ้ด้เลยว่าอย่าให้เค้าตามมา... เพราะยังเกรงใจผู้ปกครองเค้าอยู่...   

 

แล้วมารู้แบบนี้จากซานาอีก    ทำเอาเราระแวงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ว่าเค้าเอาเราไปอ้างที่ไหนบ้าง เพราะเค้าคิดว่าเราสนิทกับเค้าซะเหลือเกิน OTL....    กระทั่งพี่หยกยังให้บัตรเซอเคิลเค้าไปเลยงานจัมป์ (ตบตีๆๆๆๆ  แง!!!!)   เดินเข้างานมาก็เจอนั่งแหมะอยู่ที่บูธ ฉันจะบ้าตาย.....

 

โอย......   เย็นชา ไม่คุยด้วยก็ประจำ....  เริ่มขึ้นเสียงหงุดหงิด... แล้วนะ....   ยังตามคนในบูธไว้ได้อีก.....

 

 

ถ้าวันนี้เราไม่ชิ่งตัดสายโทรศัพท์ก่อน  เราจะเจอผู้ปกครองเค้ามาไซโคอีกมั้ย......

ถ้าเราเจอหน้าเค้า แล้วพูด หรือทำเมิน  เค้าจะมาทำไรเรามั้ย..... หรือทำไรคนรู้จักเรามั้ย.....

ตอนนี้เค้าคิดเองไปถึงไหนต่อไหนแล้ว......เอาไปอ้างกับใคร....  พูดอะไรแล้วคิดเป็นอย่างอื่น.....

ถ้าเค้าคิดว่าสนิทกับเรามาก  แล้วเราไปตัดรอน  แล้วผู้ปกครองเค้าจะมาโวยใส่เรามั้ย......

 

 

 

ถ้าเห็นว่าเค้าสนิทกับเรา ก็เลยรู้สึกวางใจ หรือว่าไม่อะไรกับเค้า   จนทำให้คนอื่นต้องลำบากไปแล้วเพราะความเข้าใจผิดนี้ เราขอโทษ TT[]TT  แต่มันคือความเข้าใจผิด....  เรื่องโดนเนียนของเรามันทำให้คนอื่นลำบากเป็นลูกโซ่มั้ย..... 

 

 

ไม่น่ารอ ทำเฉย มานานขนาดนี้เลย.....

ฮือ.............ฮืออออออออออออออออออออออออออ

 

 

ขอโทษนะซาเรน  ที่ซาเรนโดนโทรจิกแทบทุกวัน ต้องเจอโทรๆๆๆๆแบบนั้น  ก็เพราะพี่เอง... OTL  เพราะซาเรนเข้าใจผิดเรื่องพี่กับเค้า   ต้องมาคอยลำบากเพราะต้องตอบคำถามเรื่องพี่ พี่จะไปไหน ออกอะไร ยังไง  โดนเค้าจิกใช้ เพราะพี่เอง.....     เพราะพี่เคยบ่นว่าพี่เป็นคนไม่ชอบคุยโทรศัพท์ แล้วก็บอกว่าไม่ว่าง แหงๆเลย OTL....

 

ฉันไม่เข้าใจเลยว่ามาเกาะช้านทำมายยยย  OTL.............   เพื่ออะไรเนี่ย... แค่เพราะฉันเขียนทูน่าเคะเหรอ.... แต่ซื้อไปแล้วไม่อ่านเนี่ยนะ.. ซื้อเอาปก?   เป็นสะพานไปหาใคร?   ออร่าโมโมทาโร่?   เกาะง่าย?  ฝากซื้อของได้? 

เค้าทำให้เราไม่อยากอยู่บูธ  แต่เราจะไม่อยู่ก็ไ่ม่ได้  เดี๋ยวโดนพี่หยกหรือคนช่วยขายคนอื่นตบหัวแบะ....  งานไหนไปเดินเฉยๆ  ถ้าเห็นหัวเค้าแล้ว  เราต้องหนีไปอยู่บูธอื่น...     ขอบคุณชี่จังที่เป็นหลุมหลบภัย...   

 

 

สองวันนี้เขาทำให้ฉันหวาดระแวงคนที่เข้าหาในช่วงเวลาไม่นานนี้.....  ทรุด..... 

ฉันต้องคอยระแวงว่าเค้าจะมามั้ย  ตามไปไหนมั้ย  มาบูธมั้ย อีกนานแค่ไหน.......    อะฮึก............. 

 

เริ่มพูดไม่รู้เรื่อง OTL ขอระบายความอึดอัดใจหน่อยเถอะ................

 

 

เซร่าช่วยฉันด้วยยยยยยยยยย    (เบียคงเอาไม่อยู่.. ไม่สิไม่เอาไปยุ่ง.....) 

 


 

Edit ตอบเมนต์ฮินะ

ที่ฮินะลิสมาในนั้น  เราเคยโดนยัดเยียดที่บูธฮินะด้วยล่ะ.........  แล้วเราต้องจำใจซื้อมาเป็นกองเลยด้วย เพราะเค้าบอกว่าเพื่อของแถม  (ที่ดูเหมือนว่ามันจะแถมอไรซักอย่างที่ไม่เกี่ยวกันเลย....)   ตอนนั้นเราเชื่อสนิทใจเลยว่า เด็กนี่ต้องเป็นคนในบูธนี้แน่ๆ แบบว่าชีช่าง....  เหมือนเจ้าของบูธเสียนี่กระไร  มารู้ตอนนี้แหละ ว่านั่นคือวิกฤตชีวิตของฮินะ!!!

พอฮินะบอกแบบนั้นแล้ว  เราคิดว่าตอนแรกที่เข้ามา เค้าต้องเข้าหาเราเพราะว่าซานาแน่ๆเลย...จากอีเวนท์งานโอนลี่ครั้งแรก ที่เค้าเอาชื่อเราไปอ้างที่บูธซานา  แต่น่าเสียดายที่ซานาอยู่เชียงใหม่  วันงานรีบอร์นโอนลี่อีเวนท์ 2 ซานามา เค้าเลยเข้ามาเต็มๆเลย  เหมือนได้ประโยชน์สองต่อ....   เค้ามาอยู่คลุกข้างในก็จะยิ่งรู้ว่าพวกเราทำไรกันบ้าง รู้จักใครบ้าง มันคือความซวยจ้ะ....

แล้วก็เมื่อก่อนเราคิดว่าเค้าต้องคอยตามดูบล็อก  จะเขียนอะไรลงไปมากก็ไม่ได้ เพิ่งรู้เมื่อเดือนก่อนเองมั้ง ว่าเค้าไม่มีคอมน่ะ..............

Tags: ฉันเหนื่อย, ระแวง, วิกฤต, หวาดหวั่น, อ้างไปเรื่อย, เนียน31 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ดักตีมันกันดีกว่านะ......แปะๆ

#1 By zanael on 2009-11-03 01:18

..หนัก..
หนักหนาสาหัสแล้วเนี่ย

แรงค่ะแร๊งง คุณเธอช่างแรงขิง

ใจเย็นๆก่อนนะอายะซัง *ตบไหล่*
อ่านมามันมีทั้งอารมณ์โกรธแล้วเศร้าเลยอะอายะซัง
(โดยเฉพาะบรรทัดสุดท้าย เหมือนจะร้องไห้เลย..)
ใจเย็นๆก่อนนะคะ
แต่ถ้าอัดอั้นมาก โปรดระบายค่ะ จะได้ไม่ต้องเอาเก็บไปคิดมาก

คุณเธอก็ช่างสุดๆ
ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าทำให้คนอื่นเดือดร้อน?
ทำตัวน่าปวดหัวสุดๆเลย

#2 By [oka] on 2009-11-03 01:18

5555

ก็แค่นี้แหละหนูเอ๋ย ต่อมาจะเป็นยังไงก็ดูกัน

#3 By derick on 2009-11-03 01:46

สะ....สโตร์กเกอร์ตามตัว!sad smile

เจองี้ ผมเองก็ขอเผ่นด้วยแล้วกันครับsad smile

#4 By -:-Rin-Ray Nightray-:- on 2009-11-03 01:55

จริงจังบ้าง
ถ้าเกรงผู้ปกครองเค้า ก็ฆ่าตัดตอนคุยกับผู้ปกครองไปเลยเป็นไงคะ ว่าพฤติกรรมเค้าทำให้เดือดร้อนให้ช่วยเตือนด้วย อาจได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อนะ ถ้าเค้าไม่ปรามก็คงห้ามเด็กมายุ่งด้วยไปเลย โดนวีนขึ้นมาก็ถือว่าแลกกันคนละหมัด

#5 By talalan on 2009-11-03 01:57

ฮาา หนูเองแทนที่จะถามพี่ให้ดีก่อนกลับเอาเบอร์พี่ไปให้เขาก็ผิดแหละค่ะ พอมารู้ทีหลังแล้วก็ได้แต่เจ็บใจ ว่าน่าจะฉุกคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นว่าถ้าสนิทจริงเขาน่าจะรู้เบอร์อยู่แล้วหรืออะไรแบบนี้บ้างสิ ไม่ใช่มาตะล่อมถามคนอื่นเอา ความรู้สึกช้านี่ไม่ดีจริงๆด้วย กว่าจะรู้ก็ล่วงเลยมาขนาดนี้ เลยพากันแย่ตามไปหมดแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ (ตอนคุยกับเขาจับความรู้สึกได้แค่ว่าแปลกๆ ไม่คิดว่าจะหนักขนาดตอนนี้)

งานหน้าถ้าไปคงต้องระวังล่ะค่ะ อย่างน้อยๆหนูไม่คิดจะติดต่อกับเขาแล้ว เขาก็คงจะมาถามอะไรหนูอีกไม่ได้ แล้วถ้าที่บ้านเขาไม่มีคอมอย่างที่พูดจริงๆก็น่าจะทำให้โอกาสที่จะเจอกันน้อยๆลงไปได้บ้าง เวลาไปเดินเล่นที่งานหรือออกบูธนี่เกาะๆกลุ่มกันไว้ดีกว่าค่ะ ถ้าเขาทักก็เฉยๆอย่าไปยุ่งดีกว่า ยังไงอยู่ด้วยกันเยอะก็คงไม่กล้าทำอะไรมากด้วยแหละ (อันนี้หมายถึงผู้ปกครองเขา) ถ้าเขาจะเนียนก็เดินหนีชิ่งไปเลย ยังไงก็ต้องเอาให้พ้น ยิ่งนานยิ่งรู้สึกระแวงมากขึ้นทุกที

จริงสิ วันนี้หนูลองเปิดเครื่องมือถือดู (หลังจากที่ไม่ได้เปิดมาสามวัน) ข่าวดีคือวันนี้เขาไม่โทรมาค่ะ ค่อยยังชั่วขึ้นหน่อย เฮ้อ...พี่ก็อย่าคิดมากโทษตัวเองเลยค่ะ หนูเองแรกๆที่เขาโทรมาก็ไม่รู้จักตัดบทไปเหมือนกัน มัวแต่เกรงใจอยู่ได้ตั้งนานสองนาน ถ้ารีบเผ่นแต่แรกอาจจะไม่เป็นถึงขนาดนี้ ไม่ใช่ความผิดพี่หรอกค่ะ

ส่วนที่คุณ talalan ถามว่าไม่ลองคุยกับผู้ปกครองเขา เราคิดว่าดูจากที่คราวก่อนเขาโทรจิกพี่อายะเรื่องฟิคครั้งสุดท้ายนั่น...คงจะไม่ได้ผลหรอกค่ะ เขาน่าจะรู้อยู่แล้วว่าคนของเขาเป็นยังไงถึงได้คอยตามติดไปไหนมาด้วยตลอดเผื่อไว้ แล้วก็คงจะเลือกทำอะไให้ตัวเองไม่เดือดร้อนให้มันจบแบบง่ายๆในสายตาเขาแน่ๆ (ดูจากที่ครั้งก่อนเขาโทรมาสั่งว่าถ้ามีฟิคให้โทรกลับด้วยน่ะนะคะ)

ระแวงกันไปหมดแล้ว เธอช่างน่ากลัวเหลือเกิน เอาไงดี... OTL

#6 By Sarren on 2009-11-03 02:16

เฮ้ย! นี่มันน่ากลัวแล้ว

เริ่มสงสัยว่าเธฮคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ พยายามทำตัวเนียนซี้พวกพี่อายะเพื่อผลประโยชน์อะไรหรือเปล่า

คือสงสารพี่อายะ ท่านซาเรน ท่านหยก และอีกมากมายที่เป็นเหยื่อด้วย

คิดว่าถึงเวลาต้องใช้ไม้แข็งแล้วมั้งคะ ลองพูดกับเขาดูด้วยเหตุผลดีไหมคะ ให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันทำให้พวกพี่ๆลำบากใจ แต่ถ้าเกิดเขายังไร้สติเอาผู้ปกครองมาโวย เห็นว่าควรถึงเวลาชี้แจงให้ผู้ปกครองทราบอย่างที่ท่านtatalan กล่าว

แต่ถ้าเกิดผู้ปกครองเขามาโวยอีก คราวนี้เห็นทีคงต้องทำเป็นไม่สนใจแล้วค่ะ เพราะนี่มันเกินเยียวยาแล้วทั้งเด็กและผู้ปกครอง มันเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ สิทธิส่วนบุคคล เขาคงไม่สามารถทำอะไรเราทางกฎหมายได้หรอกค่ะ

ตัวหนูคิดว่าแบบนี้น่าจะดีที่สุดสำหรับฝ่ายที่อดทนมานานนะคะ

ขอให้ทุกอย่างรอบตัวพวกท่านจงผ่านพ้นไปด้วยดี

#7 By Chura Chura Chucream (119.42.83.114) on 2009-11-03 02:54

อ๊ากกกกกกกกกกกกก !!! เอาหัวโขกคอม....
TT[]TT อายะอ่ะ เรารู้สึกเหมือนเราผิดต่ออายะไงไม่รู้ (ซีด) ยิ่งบอกว่าเห็น K อยู่กับเราแล้ว โฮกกกกกกกก ที่หนักกว่านั้นคือคุณ K ไปจากบูธเราแล้วไปเกาะอายะอีก เราเสียใจ
จริงๆเราก็แอบสงสัยมานานแล้วว่าอายะสนิทกับเค้าจริงไหม ตั้งแต่งานรีบอร์นนั้นแหละ เห็นอายะรีพอตลงบล็อกตอนกินข้าว เราก็อ่าน .... และดันเชื่อเพราะงานนั้นเราหันไปหาอายะบ่อยๆ แต่ K เฝ้าบูธ ก็แอบงงแต่ก็คิดแง่ดีๆว่าสงสัยสนิทกันถึงขนาดฝากบูธได้ ( พระเจ้าจอร์ต!!! ฮินานะคิดไปได้ =[]=!!! ) งานไหนสักงานเราก็เจอคุณ K เดลีเวอรี่มาส่งฟิคถึงที่ทำให้เรายิ่งเชื่อ ( ซีด)

แต่เรายังไม่ลดละความพยายามในการสงสัยนะ อายะเคยเขียนลงบล็อกประมาณว่า เหมือนตัวเองเหมือนตัวเรียกเกรียน อะไรเทือกๆนี้ เราคุ้นๆว่าเคยอ่านเจอตอนนั้นเราคิดถึง K คนแรก แต่เราก็ไม่กล้าถามอยู่ดี ....ตอนนั้นไม่สนิทกันเลยกลัวๆ จริงๆเราแอบห่วงมานานแล้ว จนมีครั้งนึงเราเคยลองถามว่าอายะมีเบอร์ K ไหม จำได้ป่ะ นั้นคือการลองครั้งแรกของเรา อายะไม่หลุดไรให้เราเห็นเท่าไหร่เราเลยไม่กล้าต่อ .....จนเมื่อก่อนมาเซ่นี้เอง เราลองถามว่า มาเซ่นี้ K มาไหม แล้วอายะหลุดว่า ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้มา นั้นแหละเราถึงเก็ท = = + ถึงกล้าเล่าสักที ถ้ารู้เร็วกว่านี้ก็คงดี

เค้ามาสิงบูธเรานานใช้ได้ คนที่บูธลงความเห็นว่าเพราะเรา?? ไม่ได้วาดรูป แต่งฟิค จะมาเนียนอะไรกับเค้า จนลืมมองคนรอบข้างว่า โอ้บูธเราไม่ได้มีแค่เรา โง่ให้เค้าใช้เป็นสะพานอยู่นาน ตอนนั้นมางานการตูนแล้วเป็นทุกข์ไม่สนุกเลย เพื่อนๆที่บุธกลัว K มากหนีไปคอสกันบ้างอะไรบ้าง สรุปว่าเรานี่แหละอยู่กับเค้าบ่อยสุด -*-

วีรกรรมที่ K ทำไว้กับบูธเรา เล่าสู่กันฟัง
- แรกๆมาช่วยขายหน้าบูธ (ไม่ได้ขอให้ช่วย )
- ชอบยัดเหยียดของให้ลูกค้าซื้อจนเกินควร แบบถือถุงเปิดรอ(หรือกดดัน)ลูกค้าเลย
- เข้ามาอยู่ในบูธช่วยขาย หาที่นั่งให้ตัวเองเสร็จ
- ว่างจากลูกค้าน้อย K เอาสึเคขึ้นมาวาดบนโต๊ะที่บูธให้เกาะกะเล่น (จนคนในบูธต้องละเห็ดวางไปวาดกะพื้น )
- เอากระเป๋าเอาของมาวางกะว่าไม่ไปไหนแล้ววันนี้จะอยู่เกาะมันบูธนี้นี่แหละ
- ขอสึเคบุเพื่อนเราทุกคน ปฏิเสธไปงานหน้าอาจมีทบต้นดอก
- เอาเบอร์เราไปเราไม่อยากให้ ...ปิดเครื่องหนีไปเกือบอาทิตย์
- เอาโดเราไปร่อน โดยุ่นเค้าหวงนะ ไม่สนิทจริงไม่ยื่นให้อ่านอ่ะ บางครั้งวางบนโต๊ะ K หยิบไปเดินเอาไปไหนไม่รู้ จนกลับมาหาโดตัวเองไม่เจอ หายไปนานสองนานมาส่งคืนให้.... ดีไม่เอากลับกลับแล้วมาคืนงานหน้าเลยไหม !!
- พยายามฝากเราซื้อโด (เราไม่ใช่นายหน้า ฝากคนอื่นซื้อเหมือนกันนะ)
- ผู้ปกครองเค้ามีสายตาคุกคามเรามาก ถ้าเค้าอยู่เราไม่กล้าแม้แต่จะพูด

** ยังไม่ทำอย่างเดียวคือตามมากินข้าว นอกนั้นก็โดนมาหมดแล้ว แต่เรื่องโทรจิกนี่ไม่โดนขนาดนั้น

อายะใจเย็นๆหนอ ตอนนี้พยายามปลงๆอย่าไปคิด รู้ว่ามันยากแต่ก็พยายามหน่อย วิธีที่สลัดหลุดแน่ๆ เลยคือพูดไปตรงๆว่า "รำคาญ เราไม่ได้ต้องการคุณ เลิกวุ่นวายกับบูธเราและเพื่อนๆเราได้แล้ว " ประโยคนี้เคยคิดไว้ว่าถ้าเหลือทนจริงๆจะพูด แต่เราเป็นคนใจอ่อนมาก คงใช้เป็นวิธีสุดท้ายๆๆๆๆ งานที่เราสลัดเค้าหลุดงานนั้นเค้าเอากระเป๋ามาวางกองที่บูธเลยอ่ะ ... แบบว่าไม่ไหวแล้วต้องทำอะไรสักอย่าง เลยลองเมินดูทำอย่างพร้อมเพียงกันทั้งบูธเลยนะ อย่าได้ใจอ่อนเลยนะทำอยู่อย่างงั้นยันจะเลิกงาน

งานหน้าขอบูธติดกันไหม ยึดคติรวมกันตายหมู่ เอ๊ย!! รวมกันเราอยู่
เพิ่อเราจะช่วยอะไรได้บ้าง อยากช่วยจริงๆนะ ควรจะไถ่โทษที่เราทำอายะเข้าใจผิดบ้าง

ป.ล. ใครๆก็บอกเราใจดีเกิน ช่วงนี้ดีแตกแล้ว กร๊าก งดรักเด็ก(เกรียน+เนียน )

#8 By tabby แมวลายสีส้ม on 2009-11-03 04:10

ง่า~
หลอนอย่างแรงเลยงานนี้
ใจเย็น ค่อยๆรับมือนะคะ
ลองเนียนจำไม่ได้ ไม่รู้จัก กลับไปได้มั้ยเนี่ย
เค้าเนียนมางั้น
เราลองเนียนกลับบ้าง
^
^
^
อย่าคิดมากกับข้อความข้างบนนะ
อาจจะช่วยไม่ได้มาก
เพราะก็ยังไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้
แต่ขนาดเอาผู้ปกครองมาตามด้วยงี้
แสดงว่าวุฒิภาวะยังเด็กอยู่นะ
ค่อยๆคิดรับมือเถอะ ให้เพื่อนช่วยๆกันออกก็อาจจะได้นะ

ปล. USER : SAIMJ
ของที่สั่ง : บะหมี่ 2 + มันนี่
สถานะ : ได้รับแล้วค่ะ ^^

#9 By SAIMJ (202.149.25.241) on 2009-11-03 04:18

เห็นเขียนถึงคนนี้...2ครั้ง...อ่านไปอ่านมา ทำเอารู้สึกขนลุกจริงๆนะ
น่ากลัวได้อีก...เดาใจไม่ถูกจริงๆ คนแบบนี้
ว่าแต่...คนนั้นเค้าจะรู้ตัวรึยังนะ? ว่าโดนพูดถึงขนาดนี้แล้วเนี่ย...

#10 By ~Ayu_Ma'[Zou]~ on 2009-11-03 04:29

เป็นหนูก็อยู่ไม่ได้เลยนะค่ะเนี่ย อะไรจะตามติดขนาดนั้น เข้าใจความรู้สึกของพี่อายะเลยอะค่ะ กลัวผู้ปกครองเหมือนกัน รู้สึกเหมือนเคยเจอกรณีคล้ายๆกันแต่มันตามโรงเรียนก็อีกเรื่องอะนะค่ะ

ชั่งพยายามยิ่งนักไม่รู้คิดยังไงแบบไหนถึงพี่อายะถึงตามซะ(ยังกับใช้ประโยชน์เลยอะ รู้สึกเจ็บแทนจัง) แต่จริงๆก็ควรจะไปพูดกับผู้ปกครองหรือเขาตรงๆนะค่ะ อย่างดีก็กับผู้ปกครองนั้นแหละค่ะว่าเขาไปทำอะไำรให้เราลำบากใจ ดีกว่าเก็บนะค่ะ ถึงจะกลัวแต่ควรจะพูดความจริง พ่อแม่ใคร ใครก็ไม่ดีใจหรอกนะค่ะถ้ามีเพื่อนเป็นเพื่อนกันแล้วทำเขาลำบากใจหรือเหมาไปเองว่าเป็นเพื่อนไม่ใช่เรืองดีหรอกค่ะ ควรจะบอกไปดีกว่านะค่ะ

#11 By M ï h a l2 µ on 2009-11-03 08:08

น่ากลัวแฮะ ถ้าเจอแบบนี้เราก็คงประสาทเสียเหมือนกันค่ะ = =''

#12 By ~Rosette~ on 2009-11-03 09:18

เด็กสมัยนี้คุกคามพื้นที่ส่วนตัวกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ยsad smile
น่ากลัว...เด็กสมัยนี้นิสัยแปลกๆขึ้นทุกวันนะคะ
ยังไงก็ขอให้หลุดพ้นไวๆนะคะ ใจเย็นๆค่ะ สู้ๆ

#13 By Ame... on 2009-11-03 09:19

อ่านแล้วเครียดแทน


อยากจะเป็นโรคประสาทตาย.....


ถ้าโดนแบบพี่อายะ คงได้ฉะกันให้รู้เรื่อง


ระบายเลยฮะพี่อายะ จะได้สบายใจ


ถึงยังแก้ไขอะไรไม่ได้ จะได้มีกำลังใจไงฮะ

#14 By KuLt_LuCiFeR on 2009-11-03 10:04

จะน่ากลัวไปไหน -*-

เห็นใจพี่อายะแฮะ

ใจเย็นๆ ค่อยๆ รับมือนะคะพี่

#15 By ต้นปาล์ม on 2009-11-03 10:49

//ตบบ่า+กอดเมิง

ไม่เป็นไรๆ อีกไม่ช้าพายุ(โรคจิต)จะหายไป แล้วความสดใสจะเข้ามาแทนที่ ห้ามเิมิงไม่เครียดไม่ได้ เพราะงั้นพอเครียดแล้วก็หาย หายแล้วก็เครียดต่อไปซะ

แต่อย่าเพิ่งท้อ

ยังมีอีกหลายๆคนที่ยืนอยู่เคียงข้าง พร้อมจะเข้าใจและเป็นกำลังใจให้เมิงนะ double wink เพราะงั้นสู้ๆ

เป็นห่วงเมิง กอดๆ

#16 By chomexchome -ศิษย์สมยศ- on 2009-11-03 11:04

อ่า ท่านพี่อายะ...ใจเย็นๆ (คิดในใจ : มาตบเกรียนมั้ยสาดดดด)

#17 By [Joey]I'm the tutor home Reborn on 2009-11-03 11:35

หวาย...คนแบบนี้ยังมีในโลกเหรอค่ะนี้
คำว่าเกรงใจดูท่าจะไม่มีในสารบบ น่ากลัวมากๆค่ะ

พี่อายะอย่าโทษตัวเองเลยนะค่ะ เรื่องนี้พวกพี่ทุกคนไม่ผิดหรอก เขาเป็นคนเข้ามายุ่งกับชีวิตประจำวันของพี่แบบไม่เกรงใจ เขานั้นแหละค่ะที่น่าจะรู้ตัวซะที *โดนโดดถีบ*
พอได้อ่านคอนเม้นของแต่ละท่านแล้วรู้สึกว่าเธอคนนี้น่ากลัวเกินจะรับมือ เขาเป็นจิตตี้อ่อนๆหรือเปล่านะ? สงสัยมากๆเลยหล่ะค่ะ
ทำไมผู้ปกครองเขาไม่ห้ามบ้างนะ ไม่รู้หรือตัวเองก็ตามใจด้วย เฮ้อ~ บางทีอะไรๆก็ทำให้หนูไม่เข้าใจ

พี่อายะอย่าคิดมากนะค่ะ ใจเย็นๆ มีอะไรก็ระบายเลยค่ะ เก็บไว้คนเดียวไม่ดีๆ ทุกๆคนพร้อมรับฟังพี่แน่นอนค่ะ
สู้ๆนะค่ะพี่ หนูให้กำลังใจพี่เสมอ งานหน้าถ้าหนูไปหนูจะปกป้องพี่ให้ได้~~~*แปลงร่าง*

#18 By ★A.annew•「エンニュー」 on 2009-11-03 12:32

บอกได้คำเดียวค่ะว่างานหน้าคงต้องแทกทีมกันตั้งบังเกอร์แล้วล่ะค่ะ
ไม่งั้นระเบิดคงลงพวกเราตายกันหมดแหงม ๆ (- -")

#19 By KatAnaChaN★NYAPPY!! on 2009-11-03 13:55

เราว่าอายะกับน้องซาเรนน่าจะบอกเค้าไปตรงๆเลยดีกว่านะว่าที่เค้าทำมัน"มาก"เกินไปและเราไม่ชอบให้เค้าแบบนั้น มันอาจจะดูหักหาญน้ำใจไปซักหน่อย แต่บางคนเค้าก็ไม่รู้ตัวจริงๆนะว่าสิ่งที่เค้าทำมันเป็นการทำให้คนอื่นไม่พอใจหรือไม่สบายใจน่ะ เค้าอาจจะคิดว่า โอเค เคยคุยด้วย เคยยอมให้นั่งที่บูท ก็สนิทกันแล้ว เลยโทรไปไม่ได้คิดถึงคนอื่นว่าเป็นยังไงก็ได้ ="=

ยิ่งกับคนที่เค้ามีปัญหาทางบ้าน กับผู้ปกครองเค้าที่อาจจะไม่ค่อยได้สอนการเข้าสังคมอย่างดีซักเท่าไหร่ บางอย่างที่คนธรรมดาจะมีสามัญสำนึกพอจะรู้สึกตัวเค้าอาจจะไม่รู้สึกก็ได้นะ เช่นคนบางคนพอเห็นคนทำท่าหนีๆ ก็รู้ว่าไม่เป็นที่ต้องการ แต่บางคนถ้าไม่พูดตรงๆก็ไม่รู้หรอก ทางที่ดีก็บอกไปตรงๆเลยนั่นแหละ

อ่านคอมเม้นท์พี่ฮินะแล้วเราแอบสะดุ้งเล็กๆเหมือนกันนะ OTL เหมือนตัวเองก็จะเคยทำตอนไปเนียน(?)กับพวกโอ ส้ม นู่ (ฮาาาา) เลยเห็นใจเค้าหน่อยๆ เหมือนว่าเค้าอยากช่วย อยากมีเพื่อน แต่สิ่งที่เค้าทำไม่รู้ว่าเค้ารู้ตัวรึเปล่าว่ามันเกินไป(ไม่)นิด

ยังไงก็เอาใจช่วยนะอายะ สู้ๆ sad smile

#20 By freyachan on 2009-11-03 14:29

อ่านของอายะซังกับคอมเม้นท์ฮินะซังแล้ว
มันน่ากลัวมากๆค่ะ sad smile

อย่างงี้ไม่ไหวแล้วมั้งคะเนี่ย พูดตรงๆไปน่าจะดีกว่านะคะ
ไม่ว่าจะกับทั้งตัวเด็กหรือตัวผู้ปกครอง จะได้เตือนให้เขารู้ตัวสักที
ถ้าไม่พูดกันตรงๆก็ไม่รู้ว่าจะต้องทนไปถึงเมื่อไร

จะยังไงก็สู้ๆนะคะ
เป็นกำลังใจให้หลุดพ้นจากเธอคนนั้นได้ในเร็ววันค่ะ sad smile

#21 By ♥ จิงโจ้ว ♥ on 2009-11-03 15:36

มองพี่อายะ....เอิ่มเออ...บอกไงดีอ่ะ หนีเถอะพี่

#22 By Bayonet_ไร้ทางเลือก on 2009-11-03 16:56

อ่านTagsแล้วเหนื่อยแทนเลยล่ะค่ะ

#23 By かつみ on 2009-11-03 17:30

อึก... เนียนสโตรกจนน่ากลัว..
เห็นชื่อย่อด้วยแล้วใช่คนๆนั้นรึเปล่าน่ะ.. 3พยางค์ เคยเจอครั้งเดียวและ..กลัวไปเลย
(อ่านแล้วนึกถึงเมื่อบอกว่ายัดเยียดของให้ลูกค้า)
(ถ้าใช่คนนั้นมิได้เป็นสตาฟงานนะครับ)

#24 By OnimizU [ก็ D18 ไง] on 2009-11-03 18:29

ส้มเข้าใจ //พิงบ่า

#25 By Evilcat ; おれんじ　 on 2009-11-03 18:41

หนะ--น่ากลัวมาก
ท่านอายะลองคุยกับเขาตรงๆ เลยสิคะ
หรือผู้ปกครองเขาเลย ว่าที่เขาทำน่ะส่งผลอะไรต่อท่านอายะ


ถ้าข้าพเจ้าเจอคง...OTL

#26 By ZEZT-JUNIO on 2009-11-03 19:00

เอ่อ...ขอโทษนะคะ..ถ้าไอ้ไทคิเข้าใจอะไรผิด.........

แต่พฤติกรรมนี้มันคุ้น..........คุ้นมาก..มากจนน่าต๊กกะใจ...เลยชักไม่แน่ใจว่าคนเดียวกันหรือไม่ *นกไร้ขน* =v= /

ถ้าใช่.........ไอ้ไทคิเฟลว่ะค่ะ...เพราะถ้าใช่ K คนนั้น...ที่มีคุณแม่คอยตามถือของให้เวลาไปไหนมาไหน(รวมไปถึงเวลาคอส)แล้วล่ะก็...อาจจะใช่ก็ได้...ถ้าไม่ใช่ก็ขออภัยนะคะ ^^;;;

แต่ไอ้รูปแบบพฤติกรรมแบบนี้มัน..........แดจาวูค่ะ....*นกไร้ขนโดนลมหนาวอลาสก้า*

แดจาวูสุดๆ.......แบบว่ามัน...มันคล้ายๆกับที่ไอ้ไทคิกับเพื่อนอีกคน(ขออนุญาตไม่เอ่ยนาม)ได้ประสบพบ และไม่ใช่ว่าเขายัดเยียดของซื้อของขาย....เพราะตอนนั้นยังไม่ได้อยู่วงการฟิก แต่เป็นการไปตัดชุด(เอาไซส์เพื่อนที่ร้านป้า)ไม่บอกแล้วยัดเยียดชุดคอสให้เพื่อนไอ้ไทคิแล้ว...เอิ่ม.....บอกได้คำเดียวว่า "เก็บเงินเกินไปหลายค่ะ orz" << เหมือนนั่นจะไม่ใช่คำเดียว

แล้วยิ่งไอ้พฤติกรรมชอบโทรมาหาแล้วพูดวนซ้ำไปซ้ำมาอยู่เืรื่องเดิมก็ไม่ยอมวางสาย...มันคุ้นนนน คุ้นอย่างรุนแรงค่ะ...........

ทำใจดีๆไว้นะคะ..วิธีที่ใช้ได้ผลที่สุดคือการตัดทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ปล่อยเบลอมันไปโลด

อย่าไปเครียดหรืออะไรเรื่องเธอเลยค่ะ ปล่อยเบลอไว้เป็นดีที่สุด เธอโทรมาก็ไม่ต้องไปรับสาย ย้ำกับเพื่อนคนอื่นๆไว้เลยค่ะแล้วเธอจะหายเป็นอากาศธาตุไปจากชีวิตเราเอง << เพราะเพื่อนไอ้ไทคิเหมือนจะใช้วิธีนี้ได้ผล =v=;;;

จริงจังและจริงใจ.........ทำไมเธอที่ทำเหมือนรู้เรื่องทุกอย่างของอายะซัง แต่เรื่องที่ไม่รู้เรื่องที่อายะซังมาบ่นแล้วก็ยังทำอีกเนี่ย...มันจะบื้อถึงเพียงนั้นเชียว? =v=;;;;

ปล. จะใช่คนเดียวกันหรือไม่ ขอให้อายะซังพ้นภัยในเร็ววันค่ะ = =b

#27 By ~*taiki_sama*~ 頑張れ～～たっちゃん　　 on 2009-11-03 19:21

..อ่านๆไปก็กำลังคิด ใช่มั๊ยนะ ใช่เธอคนนั้นมั๊ยนะ ...

คนเดียวกับของพี่ไทคิเลยค่ะ = = ยิ่งอักษรย่อ Ki นี่ ...ถ้าใช่ก็คงต้องกุมขมับ เพราะเธอคนนี้เหลือเกินจริงๆ หลากวีรกรรม หลากบุคคล OTL

ถ้าโทรมาอีกแนะนำให้พูดตรงๆแสกหน้าไปเลยค่ะ ..อย่าใช้เลยไม้อ่อนน่ะ ไม่ไหวหรอกค่ะ
สู้ๆเน้อ เอาใจช่วย!

#28 By โคโค่ลูจัง อูอา on 2009-11-03 19:32

อ่านแล้ว ... รู้สึกว่าน่ากลัวมากค่ะ .. sad smile

//มิน่า ... ทำไมชีไม่สะทกสะท้าน ... เพราะชีไม่ได้อ่านนี่เอง .. sad smile

เราเห็นด้วยกับคุณ #28 ค่ะ~!!

บอกเค้าไปตรงๆเลยค่ะ~!! cry
//แต่ไอ้ตัวเราเองก็คงไม่กล้าทำแบบนี้เหมือนกัน ...

แต่ถ้าที่ใช้ได้ผลก็น่าจะเป็นวิธีของคุณไทคิแหละค่ะ~!!
//ปล่อยเบลอไป ... แต่ถ้าเจอกันทุกอิเวนท์แล้วชีตามเป็นวิญญาณหลอกหลอน
ก็ไม่ไหวเหมือนกันมั้ง ... (ยกเว้นจะแบบ ... ทำเหมือนชีกับผู้ปกครองเป็นอากาศธาตุไปเลยค่ะ~! เสียมารยาท(ไม่)นิดนึง และถ้าใจดีเกินไปก็คงไม่ไหว ฮ่ะๆsad smile )

อะ ... เอาเป็นว่า ... สู้ๆละกันนะคะ~!! cry
//ส่วนไอ้ตัวเราก็ล้มเลิกการตามสโตรกดีกว่า เมื่อรู้ว่าคนโดนตามรู้สึกไม่ดี(<แน่นอนสิ ..) แหะๆ open-mounthed smile

#29 By ซึนเดเระ on 2009-11-03 21:01

คิดอยู่ว่า ถ้าหนูเจอแบบพี่อายะคงทำอะไรไม่ถูกแม้แต่ปฏิเสธ

ชีเป็นบุคคลที่น่ากลัวและน่าสยดสยองมากกกก

ปล.ชีไม่มีคอส งานหน้าปริ๊นท์ที่พี่อายะบ่นไปใส่เล่มเอ4เย็บสัน แปะหน้าปกเป็นลายโดเรทๆ
ถ้้าชีหยิบมาอ่านคงจะรู้ว่าคิดยังไง - -

#30 By Cocoaharry_Demmy on 2009-11-03 21:22

คิดว่าน่าจะถึงเวลาที่ต้องตัดความเกรงใจออกให้หมด แล้วพุ่งหมัดตรงเข้าไปเลยค่ะ sad smile
เค้าทำขนาดนั้นก็ถือว่าไม่เกรงใจเรา ฉะนั้นก็คงไม่ต้องให้มันกลับไปเช่นกัน
น่าจะยากหน่อย แต่ถ้าพูดออกไปเลยเค้าน่าจะสำนึกบ้างเน้อ บางคนเค้าอาจไม่รู้ตัวจริงๆก็ได้ wink

ได้แต่หวังว่าจะพ้นจากวิกฤติครั้งนี้นะคะ เอาใจช่วยค่ะ
อีกอย่างคือไม่อยากเห็นใครที่ต้องกลายเป็นเหยื่อรายต่อไปเลยอ่ะ

#31 By CrazyApple (125.24.181.120) on 2009-11-03 21:49