★Euphoric Field★

 จบเอนทรี่นี้แล้ว เราจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกแล้ว..... 

จากอันก่อนๆ  > 1  2  3 4

ถึงคุณ Hiyono

จากข้อความนี้ ในเอนทรี่นี้ 

ขอโทษทีที่เขียนในshoutboxไม่ได้เพราะจะเขียนยาว คือว่าเราได้อ่านเรื่องของkir-beep-แล้ว เราอยากจะบอกว่าเราเป็นเพื่อนของเค้า รู้จักกันตั้งแต่ม.ต้นแล้ว เค้าก็เป็นคนนิสัยดี ไม่มีอะไร เราไม่รู้ว่าทำไมพี่ถึงต้องไปว่าเค้าแบบนั้นด้วย คิดว่าเค้าไม่มีคอมแล้วเค้าจะไม่รู้ถึงสิ่งที่พี่ว่าเค้าไว้เสียๆหายๆเหรอ ไอเรื่องที่เค้าอยากได้ฟิคของพี่ก็เพราะเค้าชอบอ่านจริงๆไม่ได้ซื้อไปดอง เก็บไว้อย่างที่พี่เข้าใจ แล้วโทรรังควาญหรอก? เราเพิ่งคุยกับเพื่อนเรา เค้าบอกว่าเคยโทรหาพี่แค่2-3ครั้งเท่านั้น ครั้งนึงก็ไม่เกิน2นาที คุยแค่เรื่องจองฟิคและโอนตังค์เท่านั้น ไปหาไปคุยที่บูธ บางครั้งก็ไปช่วยพี่ขาย แบ่งขนมให้ พี่ก็เคยขอบคุณเค้าไม่ใช่เหรอ? ถ้าพี่ไม่ชอบเค้าหรือรำคาญเค้าทำไมพี่ไม่พูดตรงๆไปเลยล่ะ? มาพูดลับหลังเค้าแบบนี้พี่นี่ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เอาซะเลย ถ้าพูดกับเค้าไม่รู้เรื่องก็บอกน้าเค้าไปก็ได้

จริงๆตอนแรกที่ฟังเรื่องนี้จากkir-beep-จะบอกว่าเราปรี๊ดแตกมาก คนอะไรทำไมร้ายกาจแบบนี้ แต่ว่าพอเราได้อ่านที่พี่ระบายถมขาวเอาไว้ อาจจะมีบางเรื่องที่มันมีอะไรมากกว่าที่เราคิด แต่เค้าก็ขอโทษแล้วไม่ใช่เหรอ? ถ้าพี่อยากให้เค้าเลิกยุ่งกับพี่และเพื่อนของพี่ พี่ก็บอกเค้าไปตรงๆเลยสิ ไม่ต้องคุยกันอีกเลยก็ได้ เค้าก็แค่ชอบผลงานของพี่ก็แค่นั้น แต่ถ้าพี่ยังใจแคบกล้ามาต่อว่าเค้าอีกละก้อ เราจะไม่ยอมแน่

ปล. สำหรับคนที่ไม่ได้รู้เรื่องราวทั้งหมดก็อย่าฟังความข้างเดียว เพราะพี่เค้าใส่สีตีไข่ซะเพื่อนเราเสียหายหมด ความจริงมันเป็นยังไงกันแน่ก็หวังว่าเจ้าตัวจะรู้ดีแก่ใจที่สุด

ถ้าเราเงียบหาย ก็เท่ากับเรายอมรับ หรือหนี.... เราจะไม่หนีนะคะ

เอนทรี่นี้พี่จะมาไขข้อข้องใจของน้องนะคะ  เพราะน้องเองก็พูดให้พี่ดูไม่ดีไปเลยเหมือนกัน    พี่จะไม่พูดถึงตัวเพื่อนน้องแล้วกันค่ะ

เอาส่วนของพี่คนเดียวก่อนนะคะ  ของซาเรน หรือของฮินะ หรือว่าใครๆคนอื่น  พี่คงพูดแทนเขาไม่ได้  

เรื่องเขาไม่มีคอม  เพราะว่าตอนนี้รู้แ้ล้วถึงเขียนไงคะ   เพราะดูเหมือนเขาจะรู้ทุกอย่างแล้ว  และพี่เองก็คุยกับเขาทางโทรศัพท์แล้วไม่อาจจะเข้าใจกันได้เลย   พี่ไม่เคยเอะใจเรื่องเขาไม่มีคอมเลย เพราะเขารู้แม้กระั่ทั่งวันเกิดของพี่  ที่พี่เองก็ไม่เคยบอกใครที่ไหนนอกจากในบล็อก

เอาฟิคไปดองไม่ดอง เรื่องนั้นพี่ได้คุยกับเพื่อนน้องเมื่อวานนี้แล้วค่ะ  ว่ามันคือความเข้าใจผิดที่พี่คุยกับเค้าทีไรก็ได้คำตอบแบบนั้น  

เรื่องที่พี่มาว่าเค้าลับหลังพี่ผิดจริงๆ   แต่เพราะพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงต้องเป็นแบบนี้    อันนี้พี่ผิดจริงๆที่ระบายลงในบล็อก  

ส่วนใหญ่พี่จะเจอเค้าในงาน  งานที่จำได้ว่าเจอกันแบบจำได้จริงๆ คืองานเมื่อเดือนธันวาปีที่แล้ว  จากนั้นมาเราแทบไม่ไปงาน  แล้วได้คุยเข้ามาในบูธ งานรีบอร์นโอนลี่อีเวนท์สอง เดือนพฤษภาคมปีนี้   ระยะเวลาสั้นมากค่ะ  เรื่องบางเรื่องคงทำเหมือนเพื่อนที่รู้จักกันมานานเป็นปีไม่ได้  เจอแต่ในงานแบบนับครั้งไ้ด้เลย  

Capsule 3  12.13  (วันเสาร์)  <<  พี่จี้ใ้ห้เข้ามาช่วยเพราะที่บูธคนไม่พอ (จำไม่ค่อยได้ เพราะทิ้งบูธให้พี่จี้อยู่)

เรื่องโทรมา   เพื่อนน้องโทรมา 5 ครั้งค่ะ  ไม่ใช่ 2 นาที

ครั้งแรกเขาโทรมา  วันที่ 28/09/2009  18:43  เวลา 9นาที 19 วินาที  วันนั้นพี่อยู่บ้านที่ต่างจังหวัด   ตอนคุยกันเค้าโทรมาคุยเล่นค่ะ  เวลาตามที่บอกเอาไว้  รับสายหลังจากโทรมา 2 - 3 ครั้งแล้วไม่ได้รับ เลยได้เบอร์ที่ 2 หลังจากที่เค้ายิงมาครั้งแรกตอนงานไหนซักงานที่เค้าไปคุยๆกับซาเรนที่เพิ่งขอเบอร์โทรศัพท์เบอร์ใหม่ของเราไป

และพี่บอกเขาว่า พี่เป็นคนไม่ชอบคุยโทรศัพท์  ปกติชอบคุยเอ็มมากกว่า  เพราะคนที่คุยบ่อยๆอยู่ในเอ็มทั้งนั้น หวังว่าจะจำได้....

ครั้งที่สอง  วันที่ 31/10/2009  13:26  เวลา 1 นาที 59 วินาที  ตอนที่คุยกันพี่อยู่ในไปรษณีย์กับแม่ค่ะ ออกไปส่งของ  ตอนนั้นยุ่งอยู่ก็เลยต้องบอกวางสายไป  เพราะว่าพี่ส่งของเยอะจริงๆ  คุยเรื่องฟิคที่เขาฝากซาเรนมาจองไม่ทัน

อันนี้ใบบอกว่าพี่อยู่ที่ไปรษณีย์จริงๆ 

แล้วก็ครั้งที่สามวันเดียวกัน  31/10/2009  เวลา 16:41  เวลา 1 นาที 54 วินาที  ตอนนี้เดินซื้อของอยู่ที่เซ็นทรัลลาดพร้าวค่ะ  ไม่เหลือใบสร็จอะไรให้เห็นแล้วว่าตอนคุยพี่ยุ่งจริงๆ   ตอนนั้นพี่ได้คุยกับเค้าเรื่องฟิคที่เค้าถามรีปรินท์ แล้วได้คุยกับน้าของเขาค่ะ

ครั้งที่สี่  วันที่ 02/11/2009  18:44 เวลา  4 นาที  31 วินาที    อันนี้เรื่องกาชาปองชุดมุคุโร่กับฮิบาริที่เป็นตำรวจกับคุณหมอค่ะ ไม่ใช่เรื่องฟิคแต่อย่างใด  

ครั้งที่ห้า 04/11/2009   01:07  เวลา 19 นาที 19 วินาที  อันนี้ที่เราคุยกับอี๊ของเขาแล้วก็เขาค่ะ   

สายที่ไม่ได้รับที่ขึ้นโชว์ว่ากี่เบอร์อันนั้นคงเอามาตั้งแต่สมัยโน้นไม่ได้  เพราะว่าพี่จะลบเบอร์ไม่ได้รับสายทิ้งจะไม่ได้สับสนในแต่ละวัน   วันนี้ที่ไม่ได้รับก็ 5 รอบค่ะ  แต่เป็นเบอร์เดียวกันที่ไม่ได้ลบเหลืออยู่สาม

ถึงจะดูเลขนาทีไม่เยอะ  แต่ปกติคนที่พี่คุยโทรศัพท์เป็นชม.ก็มีแต่แม่กับพี่ชายล่ะค่ะ  กับเพื่อนซี้สมัยม.ปลาย  นอกนั้นพี่ก็คุยประมาณนี้หมด เพราะคุยในเอ็มกันทั้งนั้น

ลิสเบอร์เพื่อนของน้องที่อยู่ในเครื่องพี่   (เอาที่มั่นใจ เพราะมีอีกเบอร์เป็น 02 ไม่ได้เมมไว้ แต่เมื่อวานในช่วงเวลาเดียวกัน)  นอกจากเบอร์แรกที่เหลือเพิ่งจะเมมเมื่อ 2 3 วันก่อน ที่ซาเรนลิสมาให้ว่าเบอร์ไหนบ้าง เพราะเราไม่ได้เมมไว้ทั้งหมด  ส่วนใหญ่เราจะรับสายเบอร์ที่ไม่ใช่ของเขาโดนตรงตลอดเลย เพราะอะไรคงไม่ต้องบอก.... 

ความรู้สึกของคนที่ไม่ได้ให้เบอร์โทรศัพท์ใครไปเอง แล้วโดนโทรหา... คงเข้าใจนะคะ.... 

ทำไมไม่บอกน้า

ถึงพี่จะเป็นผู้ใหญ่  แต่จะให้พี่เถียงฉอดๆกับผู้ปกครองของคนอื่น พี่ทำไม่ได้ได้หรอกค่ะ  ตัวพี่เองก็เกิดมาในบ้านที่พ่อแม่บอกให้เคารพคนอื่นเสมอ  เคารพให้มากกว่าอารมณ์ร้อนในใจของตัวเอง   คงไม่มีใครกล้าพูดใส่ว่าไม่อยากยุ่งกับลูกหลานของใครหรอกนะคะ พี่เองอยากด่าเจ้านายตอนฝึกงานแทบตาย พี่ยังต้องเงียบอย่างเดียวเลย

หรือการพูดออกไปว่า อย่ามาอีกนะ อย่ามายุ่งกันเลย อะไรแบบนั้น  มันพูดยากนะคะ ไม่ใช่เรื่องพูดง่ายๆ ในสภาพแวดล้อมคนรอบตัวคิดว่าสนิทกันน่ะ

เรื่องรับของ คุย มาหา เฝ้าบูธ 

ไม่มีใครออกปากไล่คนที่เอาขนมมาให้ หรือว่าเฝ้าบูธได้หรอกค่ะ   มันพูดยากนะ  ถ้าเขาพาผู้ใหญ่มาด้วย จะให้ไล่ต่อหน้าผู้ใหญ่ของเขา?  แล้วการรับของจากใครเนี่ย..  ขอบคุณมันเป็นเรื่องแปลกเหรอคะ....  

แรกๆพี่ก็ไม่คิดอะไรจนงานรีบอร์นโอนลี่ครั้งที่สองนั่นล่ะค่ะ  อันนี้ต้องให้คนที่ไปด้วยกันทุกคนเล่า ถามความรู้สึกของคนที่อยู่รอบตัว สังเกตด้วยเถอะค่ะ  เรื่องนี้ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว...    งานนั้นพี่อยากอยู่กับเพื่อนพี่ งานนั้นพี่กับพี่หยกได้เจอเพื่อนที่ปีนึงอาจจะได้เจอกันแค่ไม่กี่ครั้งที่มาจากเชียงใหม่  ไปทานข้าวกันหลังเลิกงาน  พื้นที่นั้นควรมีแต่พวกพี่....  มีแค่ ตัวพี่  ซานา พี่หยก  ริส มุกจัง ซาเรน มีแค่นั้น

ที่สำคัญ ตัวพี่กับเพื่อนพี่หรือซาเรนน่ะ  ไม่ได้มองว่าเค้าเป็นเพื่อนสนิทนะคะ    และพวกพี่ก็เคยคิดว่าเพื่อนน้องจะเข้าใจแบบนั้นด้วย   เห็นกันว่าเป็นคนรู้จักในงาน เจอกันในงานก็ทักทาย เป็นคนอ่านพี่ก็ยิ้มแย้มคุยด้วย ไม่ว่าใครพี่ก็ทำแบบนั้นทุกคน  ถึงแม้ตัวพี่จะดูไร้มนุษยสัมพันธ์สุดๆก็เถอะ  แต่เพื่อนน้องไม่ได้เข้าใจตรงกับพวกพี่เลย

บางเรื่องเดี๋ยวน้องหาว่าพี่ใส่ไฟอีก    อันนี้เอามาจากฮินะนะคะ    บูธที่เพื่อนของน้องเคยอยู่ก่อนหน้านี้  ว่าความรู้สึกเดียวกันค่ะ

เรื่องที่ซานาพี่ในเอนทรี่นั้น พี่ก็ฟังมาจากซานาตรงๆค่ะ ไม่ได้ปั้นขึ้นมา

น้องเองก็อย่าฟังแต่สิ่งที่เพื่อนของน้องพูดนะคะ     เรื่องที่พี่พูดกับผู้ปกครองของเค้าทั้งสองครั้ง  พี่จำได้ดี และผู้ปกครองของทางนั้นก็ยังจำได้  เรื่องมั้นเพิ่งผ่านมาแค่สองวันเท่านั้น   และช่วงที่พี่คุยกับอี๊ของเพื่อนน้อง   อี๊ของเพื่อนน้องเองก็ดูเหมือนจะเข้าใจทุกอย่างเป็นอย่างดีด้วย    น้องเองก็ฟังจากผู้ใหญ่ทางนั้นเถอะค่ะ  ว่าพี่ไม่ได้โกหก 

พี่ไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่ต้องไปใส่ไข่ ใส่ไฟเพื่อนของน้อง  เพราะพี่ไม่ได้อะไร และมีแต่เสีย  ความจริงเป็นอย่างไร  ก็ขอให้น้องฟังจากผู้ปกครองเค้า ถามคนอื่นที่เคยเจอแบบนี้  ถามเพื่อนน้อง  ในเมื่อน้องไม่เชื่อทางนี้

เรื่องนี้ใครจะเชื่ออย่างไรก็แล้วแต่นะคะ   ที่เราพูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริงที่เราประสบ  เรื่องที่ซาเรน น้องที่พี่สนิทด้วยประสบ

เราอาจจะไม่มีความเป็นผู้ใหญ่จริงๆ   แต่บอกเลยว่า เราอายุ 23  เพื่อนของน้องอายุ 21  ห่างกันสองปีเองค่ะ 

คุณจะคิดอย่างไรถ้าจู่ๆคนที่คุณไม่ได้สนิทด้วยเลยเข้ามาอย่างคนสนิท

คุณจะทำอย่างไรถ้าต้องคุยโทรศัพท์กับคนที่ไม่สนิท และเอาเบอร์ตัวคุณไปจากคนอื่น

คุณจะทำอย่างไรเมื่อเขาเข้ามา  และมีผู้ปกครองของเขาคอยตามด้วย

คุณจะทำอย่างไรเมื่อต้องใช้เวลาอยู่กับคนไม่สนิท ที่ทำตัวอย่างสนิทกับคุณตลอดงานทั้งวัน

ไม่ใช่เพื่อนที่โรงเรียน มหาวิทยาลัย ที่ทำงาน  กลุ่มเพื่อนที่พบปะกันภายนอกงานการ์ตูน   เจอกันแค่ในกรอบนั้นเท่านั้น

มันคือ.... ความรู้สึกนั้นค่ะ

ที่เหลือให้ซาเรนอับเอนทรี่เล่าให้น้องฟังก็แล้วกัน   พี่ยังรู้สึกผิดกับซาเรนจนถึงบัดนี้ ที่ทำให้ซาเรนต้องลำบากเพราะพี่ >> Sarren Blog <<  ฝั่งซาเรนก็คือความรู้สึกของซาเรนที่โดนแบบนี้

แต่เพราะว่าพี่ได้ยินแบบนี้จากน้อง  ขอบอกเลยว่า  พี่เข้าใจสิ่งที่อี๊ของเค้าต้องการสื่อทุกอย่างแล้วค่ะ     

พี่คงบอกได้อย่างเดียว และตัดสินใจแล้วว่า  พี่คงห่างกับเค้าเป็นเพียงแ่ค่คนรู้จักที่เจอในงานจากคนรู้จักแล้ว   ในเมื่อน้องอยากให้พี่พูด พี่ก็จะพูด  "พี่จะไม่ยุ่งกับเขาอีก"    และเหตุผลว่าทำไม  ก็ตามนั้น 

พี่ดีใจที่มีแฟนงานคนหนึ่ง  แต่พี่ไม่ดีใจ ที่เจอแฟนงานทำแบบนั้น   พี่จะโทรไปบอกเค้าแน่   แต่ตอนนี้ตี 4  ตี 3 แล้ว  ถ้าพี่โทร  มันไม่ใช่เวลา

แล้วแต่คนอ่านจะเข้าใจนะคะ   เพราะเราก็พูดได้แค่นี้  ว่าเราเจออะไร ทำอะไร ประสบอะไร  รู้สึกอย่างไร   ไม่อยากให้ใครสงสาร เราแค่ต้องการระบายเท่านั้นและยอมรับว่าเห็นแก่ตัว

อ่านแล้วอาจจะเสียความรู้สึกกับตัวเราก็ได้  คนดี เทพธิดา นางฟ้า คนอ่อนโยน  อะไรแบบนั้นไม่มีจริงหรอกค่ะ......

พี่อธิบายให้น้อง Hiyono ได้ฟังแล้วนะคะ.......

เอนทรี่นี้เปิดคอมเมนต์ให้คนอื่นเห็นค่ะ   อยากด่าอะไรเราด่าได้เลย  เรารับทุกอย่าง