[TitanFic] 10 Centimeter of Love (Levi x Eren) ตอนที่ 2

posted on 12 Jun 2013 10:04 by ayafee in Fiction directory Fiction
 
 
Title : 10 Centimeter of Love "ปิ๊งรักระยะสิบเซน" 
Fandom : Shingeki no Kyojin
Genre : BL , AU , Comedy
Rating : PG
Pairing :  Levi x Eren
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 
หน้าที่ประจำวันของพนักงานบริษัทคืออะไร

ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ ออกไปทำงานให้ทันเวลาต่อสู้รบกับการเดินทางในตอนเช้า   ทำงานตั้งแต่เช้าจนเที่ยง  พักทานข้าวหนึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นก็ทำงานต่อ  จนเลิกงานกลับบ้าน ต่อสู้รบกับการเดินทางขั้นนรกยิ่งกว่าตอนเช้า  วนอยู่อย่างนั้นเป็นวัฏจักรชีวิตมนุษย์เงินเดือน  ไม่มีเปิดเทอม ไม่มีปิดเทอม ไม่วันสอบ มีแต่วันทำงาน ทำงาน และทำงานอยู่อย่างนั้นนั่นล่ะ  

สิ้นเดือนรอรับเงินเดือน  และหมดไปกับรายการบิลค่าใช้จ่ายต่างๆ
ถ้ามีแฟน ก็ต้องมีค่าจ่ายเรื่องแฟนใช่หรือไม่?

ตอนที่ 2  :  นี่คือเรื่องเดียวกับตอนที่แล้ว

ขบวน BTS เคลื่อนผ่านส่งเสียงดังทั้งวี่ทั้งวัน..  ห่างจากสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดง เพียง 500 เมตร  มีตึกสำนักงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่   ป้ายชื่อใหญ่โดดเด่นบ่งบอกความสำเร็จของผู้ประกอบการ   ชื่อที่ตกแต่งด้วยสีทองอร่ามแต่ไม่ใช่ทองแท้ นามว่า “บริษัทสำรวจและกำจัดภัยในบ้าน“

.....ชื่อไม่ดึงดูดให้เข้าไปอย่างยิ่ง......

นอกหน้าต่างของอาคารสำนักงานมองออกไปเห็นทิวทัศน์ของป่าคอนกรีตและเส้นทางการเดินทางของรถไฟฟ้า   เป็นมุมมองเดิมๆที่คนที่นี่ได้เห็น  กลายเรื่องปกติธรรมดาของบริษัทแห่งหนึ่ง    ที่ตั้งในย่านธุรกิจเดินทางสะดวก  เหมาะแก่การสัญจรไปมา  

ขณะนี้เวลา 13.00 น.  เลยเวลาพักทานอาหารในยามเที่ยง    ร่างโปร่งในชุดสูทสีดำเข้ากับสีผมและดวงตาเดินถือถ้วยกาแฟร้าน Starbook  บนเสื้อสูทมีเข็มกลัดบอกตำแหน่งเขียนเอาไว้ว่า  หัวหน้ากองบัญชี  ช่างไม่น่าเชื่อว่าระดับนี้แล้วจะลงไปหาซื้อกาแฟกินเอง....    

เขาเดินผ่านประตูเลื่อนกระจกด้วยสีหน้าเรียบเฉย   ยามเฝ้าและพนักงานประชาสัมพันธ์ไหว้สวัสดี  เจ้าตัวไม่ได้รับไหว้และยังเดินพุ่งไปที่ลิฟต์โดยสาร   กดปุ่มชั้น 8 และเริ่มจิบกาแฟร้อนในมือ  บนผนังลิฟต์มีใบโฆษณาผลิตภัณฑ์ใหม่และบริการของทางบริษัท  

....แมลงสาบ ปลวก แมลงวัน มด หนู....
.....ถ้าไม่อยากให้มันทะลวงกำแพงบ้านคุณ  เราจะกำจัดให้สิ้น.....

แน่นอนว่ามีกำกับไว้ว่าไม่ได้รับกำจัดเฉพาะแมลงและสิ่งมีชีวิต  อาจจะรวมไปถึงเด็กแสบ  ปัญหาสามีภรรยานอกใจด้วย....    แล้วแต่ลูกค้าจะบอกว่าภัยในบ้านของท่านคืออะไร....  บรรยากาศของตอนนี้มันช่างไม่น่าเชื่อว่าเป็นเรื่องเดียวกับเมื่อตอนที่แล้ว....

บานประตูลิฟต์โดยสารเปิดขึ้นเมื่อมาถึงชั้น 8   หญิงสาวผมสีน้ำตาลทองเห็นเงาของหัวหน้าก็รีบคว้าเอาแฟ้มเอกสารสีดำพุ่งตรงไปหาทันที  “หัวหน้ารีวัลย์คะ!!  มีประชุมค่ะ!”   

“ประชุม?   วันนี้ตามตารางงานไม่มีประชุมไม่ใช่เหรอ?”    ร่างโปร่งรับแฟ้มรายงานผลประกอบการประจำเดือนที่ผ่านมามาถือเอาไว้  

“ตอนแรกก็ไม่มีค่ะ  แต่ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆท่านประธานพิสิษฐ์ก็เรียกพวกหัวหน้าไปคุยซะเฉยๆ....”   การประชุมด่วน มักหมายถึงงานด่วน... และพนักงานจะไม่ได้หลับได้นอน...  

รีวัลย์มองแฟ้มสลับกับกาแฟ  แล้วก็ถอนหายใจ   “เพชรา  เอากาแฟไปวางที่โต๊ะฉัน   ฉันจะไปประชุม”    ยื่นแก้วกาแฟที่เพิ่งซื้อให้กับลูกน้อง  

“ค่ะ ถ้ามีใครมาพบ ฉันจะบอกว่าหัวหน้าไปประชุมนะคะ”     เพชราผู้เป็นเลขานุการรับแก้วกาแฟและพาเดินกลับเข้าไปในกองบัญชี    เหล่าหนักงานข้างในนั่งทำงานกันงกๆ  ด้วยการเปิดเกมส์ระเบิดลูกอม(?)  

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยชีวิตซาลารี่แมน
[ยามเมื่อหัวหน้าไม่อยู่นั้นไซร้  คือเวลาแห่งความสุขของลูกน้องทั้งมวล]

ยอดมนุษย์เงินเดือน... อ่ะผิด...  หัวหน้ากองบัญชีขึ้นไปยังห้องของประธานกรรมการบริษัทสำรวจและกำจัดภัยในบ้าน  ว่ากันว่าฉากประจำของเรื่องที่มีตัวละครเป็นพนักงานบริษัท ร้อยละ 80% จะต้องมีฉากของห้องประชุมและการประชุมผู้บริหาร  

กลายเป็นฉากบังคับให้รู้ว่าตัวละครมีการทำงานจริงๆ  เพราะฉะนั้นตอนนี้จึงมีฉากแบบนี้ด้วย  รีวัลย์ซึ่งยังไม่ได้ดื่มกาแฟให้หายอยากเปิดประตูเข้าไปภายใน  ในห้องนั้นมีผู้คนระดับหัวหน้ารออยู่แล้ว  หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในห้องโบกไม้โบกมือให้อย่างร่าเริง   

“รีวัลย์มาแล้วเรอะ มานั่งได้แล้ว”   ดวงตาคมมองแบบงุนงง   ในห้องนี้มีผู้เข้าร่วมประชุมแค่สามคนรวมเขา   และมีท่านประธาน...  ชักสังหรณ์ใจว่าจะเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง  

“ท่านประธานพิสิษฐ์เรียกพวกเรามามีเรื่องอะไรด่วนเหรอครับ  ผมเตรียมเอกสารให้ไม่ถูกเลยว่าจะเป็นเรื่องอะไร”  ชายซึ่งน่าจะสูงวัยที่สุดในกลุ่มหัวหน้าเอ่ยขึ้น  เส้นผมของเขาเริ่มน้อยลงจากการทำงานหนัก(?)  

“ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร ฉันก็เลยเอาเรื่องวิจัยปลวกอันล่าสุดมากทั้งหมดเลยนะนี่”   หญิงสาวสวมแว่นตาและชุดกาวน์มีกระดาษกองใหญ่ตั้งอยู่ตรงหน้า...  

แล้วชายหนุ่มผู้มีส่วนสูงน้อยที่สุดในห้องก็นั่งประจำที่   “เพชราเตรียมเอกสารผลประกอบการของเดือนที่แล้วมาให้  เผื่อท่านจะต้องการ”  

ทุกสายตามองไปทางท่านประธานหัวล้านที่คอยนั่งลูบหัวแมวเปอร์เซียบนหน้าตัก   สีหน้าของเขามีรอยยิ้มประดับอยู่เสมอ  ในขณะเดียวกันก็ดูน่ากดดันเพราะไม่สามารถเดาใจออก  ทั้งสามคนได้แต่เดาเรื่องประชุมด่วนกันไปต่างๆนานา  ตั้งแต่บริษัทจะเจ๊ง  รายได้หด  มีศัตรูพันธุ์ใหม่ระบาด  และบ้านท่านประธานกำลังมีปัญหาครอบครัว(?)  

.......หรือไม่พวกตนก็จะโดนไล่ออก......

“ที่เรียกทุกคนมาประชุมวันนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอก  เชิญเฉพาะคนสนิท”    ชายชราหัวเราะหึๆ   เจ้าแมวบนหน้าตักส่งเสียงร้องน่าเอ็นดู....  

“เมื่อวันก่อนผมอ่านข่าว เจอข่าวที่ผู้บริโภคร้องเรียนเรื่องยาฆ่าแมลงเริ่มใช้ไม่ได้ผลกับแมลงสาบ   หรือจะเป็นเรื่องนั้นครับ?”   ชายผมตัดสั้นสีน้ำตาลอ่อนตีสีหน้าเครียด...  เรื่องจริงจังโคตร...

“แบบนี้ความน่าเชื่อถือของบริษัทเราต้องลดลงแน่ๆเลย”  หญิงในชุดกาวน์นวดขมับ  แมลงสาบคือภัยร้ายของมวลมนุษย์ชาติ  ฆ่าไม่ตายยิ่งกว่าสามีไปมีกิ๊ก(?)  

“แต่ผลประกอบการก็ไม่ได้ลดลง  รายได้ก็ยังเท่าเดิม  ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี่ครับ”   หัวหน้ากองบัญชีนำตัวเลขให้ผู้ร่วมประชุมได้ดู  เพื่อไม่ให้พูดเรื่องเพ้อเจ้ออีก... มีหลักฐานอย่างชัดเจนว่าบริษัทไม่ได้มีผลกระทบอะไร  

ทั้งสามคนถกเถียงกันอย่างจริงจัง  ไม่มีความคิดเห็นหรือคำพูดใดๆจากผู้ที่เรียกพวกเขามาประชุม   เจ้าแมวเปอร์เซียหาวหวอด   คล้ายกับเบื่อหน่ายพวกมนุษย์    “เอาล่ะๆ  ฟังฉันได้แล้วทั้งสามคน”   ในที่สุดก็เริ่มเข้าเรื่องหลังจากเดากันไปเองมานาน....

ทุกสายตาพากันจับจ้องรอคำพูดต่อไป   “ที่ฉันเรียกทุกคนมาในวันนี้   ไม่ได้มีข่าวร้ายหรอกนะ”  เสียงนาฬิกาเดินดังเด่นในความเงียบ  

“อัศวิน  รีวัลย์  หาญจิต”   เหล่าหัวหน้านั่งนิ่งรอฟังคำสั่ง.....

“แพตริเซียของฉันกำลังท้องน่ะ”   จุดไข่ปลาทยอยขึ้นเต็มหน้าคนฟัง..แพตริเซียไม่ใช่ชื่อภรรยาของท่านประธาน  และท่านประธานก็คงไม่มีลูกเอาตอนอายุปูนนี้..... นอกเสียจาก....