[Au-TitanFic] Attack on NG (Levi x Eren) Take.1

posted on 29 Sep 2013 19:14 by ayafee in Fiction directory Fiction
ตอนก่อนๆ
 
0  l
 
 
 
Title : Attack on NG   "รักนี้ไม่มีเทค"
Fandom : Shingeki no Kyojin
Genre : BL , AU , Comedy
Rating : PG
Pairing :  Levi x Eren
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 บทละครมีมากมายเหมือนดาวเป็นล้านดวงบนท้องฟ้า
มีนิยายและเรื่องราวที่แต่งขึ้นมากมากมายหลายแบบที่เตรียมไว้เพื่อนักแสดง

บ้างก็โด่งดังเป็นพลุแตก บ้างก็เงียบหายไปตามกาลเวลา
ผลงานที่จะตราตรึงอยู่ในใจคนดู  ก็เหมือนซื้อหวยตอนเลือกงาน

Take 1 :   ไม่มีงาน ไม่มีค่าตัว เท่ากับไม่มีเงิน
 
Attack on Titan ชื่อภาษาญี่ปุ่นคือ Shingeki no Kyojin เป็นผลงานของนักวาดและแต่งเรื่องชื่อ อาจารย์อิซายามะ ฮาจิเมะ  ตีพิมพ์แล้วทั้งสิ้น 11 เล่มยังไม่จบ มียอดขายและกระแสกระฉูดเป็นประวัติการณ์   ดำเนินเรื่องด้วยตัวเอกหนุ่มที่มีชื่อว่า เอเลน เยเกอร์  พระเอกที่สูญเสียครอบครัวไปจากการบุกรุกของไททัน ศัตรูตัวร้ายของมนุษยชาติซึ่งทะลวงกำแพงเข้ามาสร้างในร้ายให้กับมนุษย์  
 
โชคชะตาและโลกอันแสนโหดร้ายของเอเลน เยเกอร์ยังคงดำเนินต่อไป พร้อมๆกับความนิยมของเรื่องที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสินค้า อนิเมชั่น โดจิน(?) กระแสคู่จิ้น  ผลงานระดับนี้แทบไม่มีทางผ่านเข้ามาในมือดาราหน้าใหม่ซึ่งไม่เคยรับบทนำมาก่อนอย่าง EREN (ชื่อในวงการ)  แต่มันก็เป็นไปแล้ว....
 
“เอเลนนี่เป็นพระเอกจริงๆเหรอ  ทำไมฉันว่าบทมันค่อนข้างจะ.........”   เสียงหนึ่งดังขึ้นจากภายในห้องพักบานประตูไม้สีน้ำตาล....
 
ณ อพาร์ตเมนต์นักแสดงค่ายชิกันชินะ   ห้องพักชั้น 2 ริมบันได  ไม่หรูหราโอ่อ่าและค่อนข้างเหมือนที่พักคนธรรมดาทั่วไปเนื่องจากรายได้ของค่ายเล็กๆใกล้ล้มละลาย(?)มันมีไม่มากพอ    ภายในห้องขนาด 21 ตารางเมตร เวลา 21.00 น.   เด็กหนุ่มในชุดนอนเสื้อยืดกางเกงวอร์มพากันนั่งอ่านหนังสือการ์ตูน 11 เล่มซึ่งกองอยู่บนพื้น...
 
อาร์มินผู้เป็นผู้จัดการส่วนตัวหยิบเอาเล่ม 1 ขึ้นมา   “พระเอกสิเอเลน บทเด่นตั้งแต่แรก ขึ้นปกเล่ม 1 ด้วยนะ”  ขณะนี้ขอให้ทุกคนหยิบหนังสือการ์ตูนเล่ม 1....
 
พระเอกซึ่งมองเห็นแต่ข้างหลังไม่เห็นใบหน้า....
ขนาดเล็กไปเลยเมื่อเทียบกับไททัน 60 เมตร
 
เด็กหนุ่มผมน้ำตาลนั่งพิงหลังไปยังเตียงนอนเรียบๆ   มือยังคงเปิดหนังสือการ์ตูนอ่านไป   “ตั้งแต่เอเลนกลายเป็นไททัน  บทที่จะได้โผล่หน้าให้คนดูจำได้ก็น้อยลงไปเยอะเลยนะ......”  เขาสปอยตั้งแต่ละครยังไม่ฉายรึเปล่า!
 
“แต่มันเป็นละครฟอร์มยักษ์เลยนะ  ผมว่าต้องโด่งดังสุดๆแน่  ถ้าไม่มีกระแสลบออกมาน่ะ”    ผู้จัดการวัยเดียวกันสนับสนุน   นอกจากเอเลนจะมีชื่อเสียงมากขึ้นแล้ว รายได้ของค่ายก็จะเพิ่มขึ้นด้วย เปอร์เซ็นเข้าผู้จัดการก็จะมากตามไป.....
 
“ก็จริงอยู่...   ที่แน่ๆต้องมีข่าวเรื่องที่เอลวินซังเป็นคนกำกับเอง  แล้วก็ต้องมีประเด็นถกเถียงในเว็บบอร์ดเรื่องตัวแสดงไปซักพัก....”   ประวัติเขาจะต้องถูกขุดจนพรุนแน่หากรับเล่นละครเรื่องนี้ไป...  
 
เมื่อพูดถึงคนแสดง เด็กหนุ่มผมน้ำตาลบรอนด์รีบหยิบหนังสือการ์ตูนที่เห็นหน้าพระเอกชัดๆมาเทียบใบหน้ากับเพื่อน   “นายคล้ายเอเลน เยเกอร์มากเลยนะเอเลน   เอลวินซังตาแหลมมากๆถ้าจะแคสนายไปเล่นบทนี้”  หางตาตกเกือบจะเท่ากันอยู่แล้ว...   
 
บานประตูไม้ของห้องพักเปิดออกขัดจังหวะบทสนทนาของเด็กหนุ่มทั้งสอง    เผยร่างของเด็กสาวผมดำขลับตัดสั้นเป็นเงางาม  ใบหน้าสวยและผิวขาวมีผ้าพันคอสีน้ำตาลแดงโดดเด่นเตะตาเป็นอันดับแรกทั้งที่นี่ไม่ใช่ฤดูหนาว  ทั้งชุดที่ใส่กระโปรงยาวปิดทั้งตัวยิ่งทำให้อยากถามว่าร้อนมั้ย  ดวงตาสีดำมองไปยังกองหนังสือการ์ตูนในทันใด 
 
“พวกนายว่างเหรอ  จับกลุ่มอ่านการ์ตูนกันแบบนี้”  เมื่อมองไปในครัวเล็กๆพลันเห็นมาม่าคัพอีกสองถ้วย...   ประหยัดเงินกันจริงๆ...  
 
“ไง มิคาสะ เสร็จงานแล้วเหรอ”  เอเลนเบือนใบหน้าหันไปทักทายหญิงผู้มาเยือน   เธอเดินมานั่งลงกับพื้นร่วมวงอีกคนในทันใด  
 
“เค้าชวนไปดื่มกันต่อแต่ฉันไม่อยากไป  เผื่อพวกนายจะยังไม่กินข้าว”  เพื่อนร่วมบริษัทซึ่งมีงานชุกมากที่สุดในกลุ่มผู้หญิงเอ่ยบอก  
 
MIKASA (ชื่อในวงการ) ดาราสาวส่วนสูง 170 เซนติเมตร
มีกล้ามท้องและหุ่นนักกีฬา ซ้ำยังมีใบหน้าสวยคมแบบชาวตะวันออก...
เธอจึงฮอตฮิตในกลุ่มนิตยสารและสินค้าการกีฬาหลอกผู้หญิงมาก(?)
 
อาร์มินหยิบเอาสมุดบันทึกงานของเพื่อนทั้งสองออกมาจดบันทึก   รายได้จากการถ่ายแบบครั้งนี้อย่างน้อยๆก็เอามาใช้ร่วมกันได้     มิคาสะเปิดหนังสือการ์ตูนอ่านผ่านๆไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ  ก่อนจะเหลือบไปเห็นสมุดสีดำคล้ายกับหนังสือบทละคร 
 
“การ์ตูนเรื่องนี้จะทำเป็นละคร?  นายจะเล่น?”    เธอหันไปมองหน้าเพื่อนร่วมค่ายพ่วงตำแหน่งอื่นๆ(?)   ในที่สุดเอเลนก็จะได้เล่นบทอื่นนอกจากดราม่าชวนจิ้นแล้ว(?) 
 
เด็กหนุ่มที่ถูกถามทำหน้ามุ่ย  “ฉันยังไม่มั่นใจ..  แต่มันก็เป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ไต่เข้าใกล้รางวัลขึ้นไปอีก....”  รางวัลนักแสดงนำชาย ชื่อเสียง ค่าตัว(?) และการพิสูจน์ตัวเอง....
 
“ผมว่านายรับเล่นเรื่องนี้เถอะ  โอกาสแบบนี้ไม่ได้มาง่ายๆ  พ่อแม่นายจะต้องยอมรับแน่ๆหลังจากเรื่องนี้แพร่ภาพออกไป”  อาร์มินรีบสนับสนุน  ประโยคนี้ช่างแอบแฝงดราม่า(?)ไว้ข้างใน....
 
เด็กสาวหนึ่งเดียวในกลุ่มนั่งมองปก   “นั่นสินะ  อย่างน้อยๆค่ายจะได้มีรายได้  นายก็จะได้ค่าตัวมากขึ้นด้วย”  ไม่มีงาน ไม่มีคิว ไม่มีค่าตัว เท่ากับอด..... ไปเป็นพนักงานบริษัทธรรมดายังจะดีกว่า...
 
“ฉันไม่ได้คิดเรื่องค่าตัวเป็นหลักหรอกนะมิคาสะ อาร์มิน.....”  การพิสูจน์ตัวเองและได้แสดงผลงานที่ยิ่งใหญ่สำคัญกว่า...
 
ดวงตาสีดำเข้มมองหน้าคนอุดมการณ์สูง  “แต่ไม่มีเงินค่าตัว นายก็จะอดตาย  พ่อแม่นายก็ไม่ยอมรับนายซักทีหรอกนะ”   ตอกย้ำให้เห็นความจริงอันโหดร้ายของโลกใบนี้....

วงการบันเทิงมีดาวที่เกิดและดับไปรวดเร็วเหมือน NG
ถ้ามัน NG มันก็จะโดนลบเลือนหายไป...
 
เอเลน นั่งจ้องหนังสือการ์ตูนทั้ง 11 เล่ม พลางนึกไปถึงภาพในอดีต  ภาพที่ตัวเองหอบกระเป๋าออกมาจากบ้านโดยมีแม่ตะโกนไล่หลังมา  มันช่างเหมือนบทละครปัญหาชีวิตหลังข่าว....   เจ้าบทละครจากการ์ตูนแอ็คชั่นแฟนตาซีบู๊ล้างผลาญเรื่องนี้จะต้องพลิกชะตาชีวิต.....
 
ถ้ามันรุ่งริ่งคงได้กลับบ้านไปปั้นคุกกี้(?)ขายแน่....    “จะมีใครแสดงบ้างนะ ที่แน่ๆคงมีเอลวินซัง แสดงเองกำกับเอง....”   ที่สำคัญไปกว่านั้น...ในเรื่องมีตัวละครที่ชื่อรีไวล์ด้วย...  สูงแค่ 160 เซนติเมตร  ไอดอลในดวงใจของเขาคงจะไม่ได้มาเล่นบทนี้...    น่าเสียดายจริงๆ...
 
มิคาสะมองหน้าเพื่อน  ไม่นานเธอก็ถอนหายใจ   “ถ้านายรับเล่นเรื่องนี้ ฉันจะไปออดิชั่นเล่นเรื่องนี้ด้วย  ฉันจะเล่นกับนาย”  
 
คำพูดนั้นเรียกให้สองหนุ่มมองหน้าพร้อมเพรียงกัน   “หา........” ถึงแม่เธอคนนี้จะมีใบหน้าสวย  แต่มักจะทำหน้าตาไร้อารมณ์จึงไม่ค่อยเล่นละคร.....
 
เธอจึงหยิบรูปของนางเอก(?)ของเรื่องขึ้นมา   “ไม่มีใครเหมาะกับบทนี้เท่าฉันอีกแล้ว  ฉันจะไปออดิชั่นเล่นกับนาย”   นางเอกผมดำมี Six Pack  บทบู๊กระจาย แถมยังปกป้องพระเอก(?)  
 
ผู้จัดการคนเก่งหยิบเครื่องคิดเลขมาทันที   กดคำนวนค่าตัวที่คาดว่าจะได้หากเพื่อนทั้งสองได้เล่นละครเรื่องนี้   รายได้ต้องเข้าบริษัทไม่น้อย  ค่ายเล็กๆใกล้ล้มละลายจะต้องฟื้นตัวขึ้นมา   ชีวิตความเป็นอยู่มาม่า 3 วัน กับข้าวทำเอง 2 วัน กินข้างนอกได้แค่ 2 วันแต่ราคาห้ามสูงจะเปลี่ยนไป....
 
เส้นทางที่เพื่อนได้เลือกแล้ว เขาต้องสนับสนุนให้ถึงที่สุด!
 
“ดีเลย  ถ้ามิคาสะเล่นกับเอเลน   ถ้าเค้าเปิดออดิชั่นอย่างเป็นทางการผมว่ามิคาสะต้องออดิชั่นผ่านแน่ๆ”  บทพระนางของเรื่องเลยนะ!
 
ถึงแม้ว่าตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับหนึ่งของเรื่องจะไม่ใช่พระนางก็ตาม.... เรื่องนี้ยังคงเป็นความลับสวรรค์ที่คนไม่ใช่สาวกของ Attack on Titan ยังไม่ล่วงรู้    เอเลนที่โดนกดดันจากการที่เพื่อนสนิทร่วมค่ายตั้งใจจะมาเล่นเป็นนางเอกเริ่มผวา....   
 
มือยังคงเปิดหนังสือการ์ตูนอ่านกลับไปกลับมา  กว่าจะจบเรื่องเขาอาจจะตาเหลือกได้เพราะฉากหน้าผวาเยอะเหลือเกิน   “ฉันอ่านรอบสองก็เริ่มไม่แน่ใจ.......”  ไม่แน่ใจในอะไรบางอย่างของเรื่องนี้...
 
สองสายตาของเพื่อนจ้องมองมาพร้อมเพรียงกัน   “ดูไททันวิปริตพวกนี้สิ โผล่มาทีไรฉันนึกว่าการ์ตูนตลก!”   เอเลนเปิดหน้าที่มีศัตรูตัวฉกาจออกมา  ใบหน้าและท่าวิ่งของพวกมันช่างทำให้ปากกระตุกพร้อมจะหัวเราะเสมอ...
 
.....ไททันไม่ใช่การ์ตูนตลก....เสียงจากสวรรค์แว่วมา...
 
กรุณาอ่าน Genre ของเรื่องอีกครั้ง Attack on Titan เป็นการ์ตูน Dark Fantasy Action Drama… ไม่ได้มีคำว่าคอมเมดี้ติดมาด้วยแต่อย่างใด...  หากไม่เข้าไปดูแฟนอาร์ตในอินเตอร์เน็ต   อาร์มินถอนหายใจเมื่อยังไม่ได้ยินคำตกลงที่แน่นอนจากเพื่อน...  ค่าตัว(?)ยังคงเลือนลาง....
 
ร่างเล็กสุดในกลุ่มเตี้ยกว่าเพื่อนสาวหยิบรีโมทโทรทัศน์ขึ้นมาเปิดดูช่องเคเบิล    ภายในจอกำลังมีรายการเพลงพอดิบพอดี   ไม่ทันจะได้เห็นหน้านักร้องบอยแบนด์  เอเลนก็คว้าเอารีโมทกดเปลี่ยนช่องไปหาละครหลังข่าวแทน  “.....ฉันไม่ชอบหน้าอิมเมจของวงนั้น   ดูละครเหอะ....”  
 
“อย่าพูดให้นักข่าวได้ยินเชียวนะเอเลน  นายจะโดนด่าแอนตี้แฟนในเน็ต”   มิคาสะรีบเตือนคำพูดโผงผางนั่น   การเป็นศัตรูกับไอดอลบางกลุ่ม อาจทำให้อนาคตหาย...
 
เด็กหนุ่มทำหน้าตาแบบไม่รับรู้   นักแสดงหน้าใหม่ชื่อเสียงไม่ได้โด่งดัง แถมยังเล่นละครรอบดึกแบบเขา  เกิดมีข่าวแบบนั้นออกมาอาจจะดังขึ้นมาเลยก็ได้..  ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่อยากมีข่าวเสียหาย  โดยเฉพาะข่าวเกาเหลากับนักร้องบอยแบนด์!  
 
อาร์มินนั่งมองละครหลังข่าวพลางถอนหายใจ   “ผมออกจะชอบนะ  ค่อยดูย้อนหลังในเว็บท่อก็ได้”    โลกมันไปไกล ดูอะไรไม่ทันก็มีลงในเว็บไซด์หมด...
 
.....สิ่งสำคัญกว่าคือทำยังไงให้เพื่อนตบปากรับคำเล่นละครเรื่องนี้....
 
ดวงตาสีเขียวทอดมองภาพของตัวละครพระเอกของเรื่อง Attack on Titan บนหน้าปก   เอเลน เยเกอร์   ทหารหนุ่มอายุ 15 ปี เลือดร้อน มุทะลุ ตรงไปตรงมา มีอารมณ์บ้าคลั่ง  เป็นบทที่เล่นยาก แต่... ก็คล้ายๆเขาเหมือนกันนะ? อย่างกับว่ามันเป็นบทของเขาอย่างนั้นล่ะ.....
 
“เอเลน เยเกอร์......”  จ้องตากับตัวละครซึ่งเป็นภาพวาด 2D แล้ว.... มันรู้สึกดึงดูดอย่างบอกไม่ถูก....  
 
ถ้าเรื่องนี้หาตัวแสดงจากชื่อที่ตรงกันแล้วล่ะก็....
คงน่าเสียดายถ้าไอดอลของเขาไม่เล่นเพราะสูงเกินบทในการ์ตูนเรื่องนี้.....
 
แสงไฟในเมืองหลวงสว่างไสวด้วยหลอดไฟนีออน    ห่างออกไปในย่านคนมีเงินและเป็นส่วนตัว  ณ คอนโดมีเนี่ยมหรูหราขนาด 77 ตารางเมตร  ชั้น 27 ห่างไกลผู้คนและเงียบสงัดด้วยระบบรักษาความปลอดภัย   ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทลำลองสีเทาขุ่นเรือนผมสีบรอนด์เดินตรงจากลิฟต์ไปยังห้องพักหนึ่ง 
 
มือแกร่งกดปุ่มอินเตอร์โฟนด้านนอกห้องเพื่อเรียกคนข้างใน    “ฉันเอง”  คำพูดแสดงความคุ้นเคยและสนิทสนม  ไม่นานประตูห้องก็เปิดให้คนมาเยือนได้เข้าไป
 
ภายในห้องแม้เรียบด้วยเฟอร์นิเจอร์แบบดูดีแม้จะเรียบๆผิดกับห้องนักแสดงหน้าใหม่ก่อนหน้านี้    ผนังด้านนึงเป็นหน้าต่างใหญ่มองเห็นทิวทัศน์ของเมืองหลวง  แสงไฟและแสงจากรถยนต์ที่เคลื่อนที่ไปมาด้านล่าง  มันช่างเป็นภาพห้องของคนมีชื่อเสียง....  
 
ร่างหนึ่งเป็นเงาตะคุ่ม(?)อยู่ในครัวคล้ายกับทำอะไรบางอย่างอยู่...    เอลวินเดินตรงไปหยุดข้างห้องรับแขก  ในหน้าจอโทรทัศน์เป็นภาพละครพีเรียดแนวตะวันออกของเด็กหนุ่มที่ตนได้พบวันนี้   “วันนี้ฉันไปพบเด็กที่ชื่อ EREN มาแล้ว   เหมือนมากๆ  เหมาะกับบทในละครมาก”   
 
เงาดำทะมึนภายในห้องครัวยังคงเคลื่อนที่เหมือนเป็นผีสางเฝ้าห้อง(?)     ทีมงานคล้ายกับต้องการปกปิดอย่างคนร้ายในการ์ตูนสืบสวน  “นายตั้งใจจะหานักแสดงจากชื่อตัวละครในเรื่องรึไง”   &nb